شعر و ترجمه های دیگر

فهرست نویسندگان و شاعران فرانسوی زبان از آغاز تا سده 21

 

 

Nés au XIIe siècle

1)                Benoît de Sainte-Maure (XIIe siècle)

2)                Blondel de Nesle (fin du XIIe siècle)

3)                Jean Bodel (XIIe siècle–v. 1210)

4)                Jean Renaut (fin du XIIe siècle–début du XIIIe siècle)

5)                Robert de Boron (XIIe siècle–XIIIe siècle)

6)                Eudes de Deuil (v. 1110–1151)

7)                Wace (v. 1115–v. 1180)

8)                Chrétien de Troyes (v. 1135–v. 1183)

9)                Geoffroi de Villehardouin (1148–v. 1213)

10)           Conon de Béthune (v. 1150–1220)

11)           Alexandre de Bernay ou de Paris (v. 1158–????)

12)           Hélinand de Froidmont (v. 1160-v. 1230)

13)           Béroul (v. 1170)

14)           Gace Brulé (v. 1170)

15)           Thomas d'Angleterre (v. 1170)

16)           Marie de France (v. 1175)

17)           Gauthier de Coincy (1178–1236)

 

Nés au XIIIe siècle

18)           Henri d'Andeli (actif vers 1200–v. 1240)

19)           Guillaume de Lorris (v. 1200–v. 1238)

20)           Thibaut de Champagne (1201–1253)

21)           Philippe de Beaumanoir (1210–1265)

22)           Jean de Joinville (v. 1224–v. 1317)

23)           Rutebeuf (v. 1230–v. 1285)

24)           Adenet le Roi (v. 1240–v. 1300)

25)           Adam de la Halle (v. 1250–v. 1285)

26)           Marguerite Porete (v. 1250–1310)

27)           Jean de Meun ou Jean Clopinel ou Chopinel (1250–v. 1305)

28)           Gilles Le Muisit (1272-1353)

29)           Pierre Bersuire (v. 1290 - 1362)

30)           Jean Le Bel (v. 1290–1370)

31)           Colin Muset (fin du XIIIe siècle)

 

Nés au XIVe siècle

32)           Guillaume de Machaut (v. 1300–v. 1377)

33)           Jean de Venette (1307–1368)

34)           Nicole Oresme (1325–1382)

35)           Gaston III de Foix-Béarn (1331-1391)

36)           Jean Froissart (1333–v. 1404)

37)           Jean de Courcy (1340-?)

38)           Eustache Deschamps (v. 1346–v. 1407)

39)           Jean Charlier dit Gerson (1363–1429)

40)           Christine de Pizan ou Christine de Pisan (1364–1430)

41)           Alain Chartier (v. 1385–v. 1435)

42)           Jean Juvénal des Ursins (1388–1473)

43)           Antoine de La Sale (1388–v. 1469)

44)           Enguerrand de Monstrelet (v. 1390–v. 1453)

45)           Jehan Regnier (1392 - 1468)

46)           Charles d'Orléans (1394–1465)

47)           Eustache Marcadé (13??–1440)

48)           Michault Taillevent (v. 1390/1395–entre 1448 et 1458)

49)           Watriquet de Couvin (v. 1300/1330)

 

Nés au XVe siècle

50)           Georges Chastelain (1405–1475)

51)           Jean de Bueil (1406–1477)

52)           Martin Le Franc (v. 1410–1461)

53)           Georges Chastellain (1415–1475)

54)           Arnoul Gréban (v. 1420–v. 1470

55)           Guillaume Alexis (v. 1425–1486)

56)           Olivier de la Marche 1425–1502)

57)           Jeanne Filleul (vers 1426 - vers 1498)

58)           Martial d'Auvergne (v. 1430–1508)

59)           François Villon (v. 1431–après 1463)

60)           Jean Michel (v. 1435–1501)

61)           Jean Molinet (1435–1507)

62)           Philippe de Commynes (1445–1511)

63)           Jacques Lefèvre d'Étaples (1455–1537)

64)           Jean Marot (v. 1450–v. 1526)

65)           Guillaume Dubois dit Crétin (1460–1525)

66)           Octavien de Saint-Gelais (1468–1502)

67)           Guillaume Budé (1468–1540)

68)           Jean Lemaire de Belges (1473–v. 1525)

69)           Pierre Gringore (v. 1475–1538/1539)

70)           Jean Bouchet (1476–v. 1558)

71)           François Rabelais (v. 1483–1553)

72)           Mellin de Saint-Gelais (v. 1491–1558)

73)           Marguerite de Navarre (v. 1492–1549)

74)           Clément Marot (v. 1496–1544)

 

Nés au XVIe siècle

1500-1549

75)           Victor Brodeau (v. 1500–1540)

76)           Guillaume de la Perrière (1503–1565)

77)           Maurice Scève (v. 1505–v. 1562)

78)           Michel de L'Hospital (1505–1573)

79)           Guillaume Guéroult (1507–1569)

80)           Jean Calvin (1509–1564)

81)           Bonaventure Des Périers (v. 1510–v. 1544)

82)           Pierre Viret (1511–1571)

83)           Thomas Sébillet (v. 1512–1589)

84)           Jacques Amyot (1513–1593)

85)           Louis Des Masures (v. 1515–1574)

86)           Guillaume Bouchet (1515–1594)

87)           Jacques Peletier du Mans (1517–1582)

88)           Théodore de Bèze (1519–1605)

89)           Noël du Fail (1520–1591)

90)           Jacques Yver (1520–1570)

91)           Gilles de Gouberville (1521–1578)

92)           Pontus de Thyard ou de Thiard (1521–1605)

93)           Joachim du Bellay (1522–1560)

94)           Pierre de Ronsard (1524–1585)

95)           François Hotman (1524–1590)

96)           Louise Labé (v. 1526–v. 1565)

97)           Rémy Belleau (1528–1577)

98)           Étienne Pasquier (1529–1615)

99)           Étienne de La Boétie (1530–1563)

100)      Claude Fauchet (1530–1602)

101)      Jean Bodin (1530–1596)

102)      Henri Estienne (1531–1598)

103)      Jean Antoine de Baïf (1532–1589)

104)      Étienne Jodelle (1532–1573)

105)      Michel Eyquem, seigneur de Montaigne (1533–1592)

106)      Jean de La Taille (v. 1533/1540–v. 1617)

107)      Jean Passerat (1534–1602)

108)      Nicolas Rapin (1535–1608)

109)      Jean Vauquelin de La Fresnaye (1536–1606)

110)      Scévole de Sainte-Marthe (1536–1623)

111)      Bénigne Poissenot (1537/1538–1587)

112)      Jacques Grévin (1538–1570)

113)      Olivier de Serres (1539–1619)

114)      Pierre Pithou (1539–1596)

115)      Pierre de Bourdeille, dit Brantôme (1540–1614)

116)      Pierre de Larivey (1540–1619)

117)      Florent Chrestien (1540–1596)

118)      Pierre Charron (1541–1603)

119)      Guillaume du Bartas (1544–1590)

120)      Jean Papire Masson (1544–1611)

121)      Robert Garnier (1545–1590)

122)      Philippe Desportes (1546–1606)

123)      Pierre de L'Estoile (1546–1611)

124)      Jean de La Ceppède (1548–1623)

125)      Étienne Tabourot des Accords (1549–1590)

126)      François Scalion de Virbluneau sieur d'Ofayel (2e moitié du XVIe siècle)

127)      Philippe de Mornay, dit Duplessis-Mornay (1549–1623)

 

1550-1599

128)      François d'Amboise (1550–1619)

129)      Odet de Turnèbe (1552–1581)

130)      Jean Bertaut (1552–1611)

131)      Théodore Agrippa d'Aubigné (1552–1630)

132)      François de Malherbe (1552–1630)

133)      Jacques Davy Du Perron (1556–1618)

134)      François Béroalde de Verville (1556 - 1626)

135)      Guillaume du Vair (1556–1621)

136)      Jean de Sponde (1557–1595)

137)      Maximilien de Béthune, baron de Rosny, duc de Sully (1560–1641)

138)      Alexandre Hardy (1560/1570–v. 1632)

139)      François de Sales (1567–1622)

140)      Honoré d'Urfé (1567–1625)

141)      Samuel de Champlain (entre 1567 et 1580–1635)

142)      François de Louvencourt seigneur de Vauchelles (1569-1638)

143)      Jean-Baptiste Chassignet (1570–1635)

144)      Jean Ogier de Gombauld (1570–1666)

145)      Antoine de Nervèze (v. 1570–v. 1622)

146)      Mathurin Régnier (1573–1613)

147)      Antoine de Montchrétien ou de Montchrestien (v. 1575–1621)

148)      Henri duc de Rohan (1579–1638)

149)      Jean Duvergier de Hauranne, abbé de Saint-Cyran (1581–1643)

150)      François Maynard (1582–1646)

151)      Jean-Pierre Camus (1583–1652)

152)      Jean de Schelandre (v. 1585–1635)

153)      Claude Favre de Vaugelas (1585–1650)

154)      François de La Mothe Le Vayer (1588–1672)

155)      Honorat de Bueil, seigneur de Racan (1589–1670)

156)      Théophile de Viau (1590–1626)

157)      François Le Métel de Boisrobert (1592–1662)

158)      Marc-Antoine Girard de Saint-Amant (1594–1661)

159)      Jean Chapelain (1595–1674)

160)      Jean Desmarets de Saint-Sorlin (1595–1676)

161)      René Descartes (1596–1650

162)      Claude Malleville (1597–1647)

163)      Vincent Voiture (1597–1648)

164)      Jean-Louis Guez de Balzac (1597–1684)

165)      Guillaume Colletet (1598–1659)

166)      Madeleine de Sablé (1599–1678)

 

Nés au XVIIe siècle

1600-1649

167)      Marin Le Roy de Gomberville (1600–1674)

168)      Georges de Scudéry (1601–1667)

169)      François, dit Tristan L'Hermite (1601–1655)

170)      Guy Patin (1601–1672)

171)      Charles Sorel (1602–1674)

172)      Pierre Le Moyne (1602–1671)

173)      Charles Cotin (1604–1682

174)      Jean Mairet (1604–1686)

175)      Pierre Du Ryer (1605–1658)

176)      Charles Coypeau d'Assoucy (1605–1675)

177)      Pierre Corneille (1606–1684)

178)      Antoine Gombaud, chevalier de Méré (1607–1685)

179)      Madeleine de Scudéry (1607–1701)

180)      Jean Rotrou (1609–1650)

181)      Paul Scarron (1610–1660)

182)      François Eudes de Mézeray (1610–1683)

183)      Antoine Arnauld (1612–1694)

184)      Richemont Banchereau (1612–????)

185)      Isaac de Benserade (1612–1691

186)      Paul de Gondi, cardinal de Retz (1613–1679)

187)      François VI, duc de La Rochefoucauld (1613–1680)

188)      Charles de Marguetel de Saint-Denis de Saint-Evremond (v. 1614–1703)

189)      Jean-François Sarrasin (1614–1654)

190)      Gautier de Costes de La Calprenède (1614–1663)

191)      Georges de Brébeuf (1617–1661)

192)      Jacques Chausson (1618–1661)

193)      Roger de Rabutin, comte de Bussy, dit Bussy-Rabutin (1618–1693)

194)      Savinien de Cyrano de Bergerac (1619–1655)

195)      Antoine Furetière (1619–1688)

196)      Jean de La Fontaine (1621–1695)

197)      Jean-Baptiste Poquelin, dit Molière (1622–1673)

198)      Blaise Pascal (1623–1662)

199)      Jean Regnault de Segrais (1624–1701)

200)      Thomas Corneille (1625–1709)

201)      Marie de Rabutin-Chantal, marquise de Sévigné (1626–1696)

202)      Laurent Drelincourt (1626–1680)

203)      Jacques Bénigne Bossuet (1627–1704)

204)      Gabriel de Guilleragues (1628–1685)

205)      Charles Perrault (1628–1703)

206)      Louis Bourdaloue (1632–1704)

207)      Esprit Fléchier (1632–1710)

208)      Marie-Catherine de Villedieu (1632–1683)

209)      Marie-Madeleine, comtesse de La Fayette (1634–1693)

210)      Philippe Quinault (1635–1688)

211)      Adrien-Thomas Perdou de Subligny (1636–1696)

212)      Nicolas Boileau (1636–1711)

213)      Claude Le Petit (1638–1662)

214)      Nicolas Malebranche (1638–1715)

215)      Jean Donneau de Visé (1638–1710)

216)      Philippe de Courcillon, marquis de Dangeau (1638–1720)

217)      César Vichard de Saint-Réal (1639–1692)

218)      Jean Racine (1639–1699)

219)      Claude de Fleury (1640–1723)

220)      Louis Moréri (1643–1680)

221)      Jean de La Bruyère (1645–1696)

222)      Pierre Le Pesant, sieur de Bois-Guillebert (v. 1646–1714)

223)      Antoine Galland (1646–1715)

224)      Pierre Bayle (1647–1706)

225)      Charles Dufresny (1648–1724)

 

1650-1699

226)      Marie-Catherine d'Aulnoy (1651–1705)

227)      François de Salignac de la Mothe-Fénelon (1651–1715)

228)      Jacques Abbadie (1654–1727)

229)      Jean-François Regnard (1655–1709)

230)      Bernard Le Bovier de Fontenelle (1657–1757)

231)      Henri de Boulainvilliers (1658–1712)

232)      Charles Rollin (1661–1741)

233)      Alain-René Lesage (1668–1747)

234)      Jean-Baptiste Rousseau (1670–1741)

235)      Abbé Jean-Baptiste Du Bos (1670–1742)

236)      Prosper Jolyot de Crébillon (1674–1762)

237)      Louis de Rouvroy, duc de Saint-Simon (1675–1755)

238)      Robert Alain (1680–1720)

239)      Philippe Néricault Destouches (1680–1754)

240)      Pierre Carlet de Chamblain de Marivaux (1688–1763)

241)      Alexis Piron (1689–1773)

242)      Charles Louis de Secondat, baron de Montesquieu (1689–1755)

243)      Louis Petit de Bachaumont (1690–1771)

244)      Charlotte Aïssé (1693–1733)

245)      François-Marie Arouet, dit Voltaire (1694–1778)

246)      René-Louis de Voyer de Paulmy d'Argenson (1694–1757)

247)      Antoine-François abbé Prévost d'Exiles (1697–1763)

248)      Marie de Vichy-Chamrond, marquise du Deffand (1697–1780)

249)      Marie-Anne Barbier (fin du XVIIe siècle–1742)

 

Nés au XVIIIe siècle

1700-1749

250)      Jean-Baptiste Boyer d'Argens (1703–1771)

251)      Charles Pinot Duclos (1704–1772)

252)      Claude-Prosper Jolyot de Crébillon (1707–1777)

253)      Buffon (1707–1788)

254)      François Blanchet (1707–1784)

255)      Julien Offray de La Mettrie (1709–1751)

256)      Gabriel Bonnot de Mably (1709–1785)

257)      Jean-Baptiste Gresset (1709–1777)

258)      Jean-Jacques Lefranc de Pompignan (1709–1784)

259)      Charles-Simon Favart (1710–1792)

260)      Jeanne-Marie Leprince de Beaumont (1711-1780)

261)      Jean-Jacques Rousseau (1712–1778)

262)      Denis Diderot (1713–1784)

263)      Étienne Bonnot de Condillac (1714–1780)

264)      Marie-Jeanne Riccoboni, dite Madame Riccoboni (1713–1792)

265)      Claude-Adrien Helvétius (1715–1771)

266)      Luc de Clapiers, marquis de Vauvenargues (1715–1747)

267)      Jean-François de Saint-Lambert (1716–1803)

268)      Louis Carbogis, dit Carmontelle (1717–1806

269)      Jean Le Rond d'Alembert (1717–1783)

270)      Michel-Jean Sedaine (1719–1797)

271)      Jacques Cazotte (1720–1792)

272)      François-Joseph Bérardier de Bataut (1720–1794)

273)      Louis Anseaume (1721–1784)

274)      Tiphaigne de la Roche (1722–1774)

275)      Paul Henri Dietrich, baron d'Holbach (1723–1789)

276)      Jean-François Marmontel (1723–1799)

277)      Jean-Jacques Casanova de Seingalt (1725–1798)

278)      Anne Robert Jacques, baron de l'Aulne Turgot (1727–1781)

279)      Joseph Lanjuinais (1730–1808)

280)      Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais (1732–1799)

281)      Jean Baptiste Lefebvre de Villebrune (1732–1809)

282)      Nicolas Edme Restif de La Bretonne (1734–1806)

283)      Charles-Joseph, prince de Ligne (1735–1814)

284)      Jacques-Henri Bernardin de Saint-Pierre (1737–1814)

285)      Jacques Delille (1738–1813)

286)      Donatien Alphonse François, marquis de Sade (1740–1814)

287)      Isabelle de Charrière dite Belle de Zuylen (1740–1805)

288)      Pierre-Ambroise Choderlos de Laclos (1741–1803)

289)      Marie Jean Antoine Nicolas de Caritat, marquis de Condorcet (1743–1794)

290)      François-Jean Willemain d'Abancourt (1745–1803)

291)      Jean-Antoine Roucher (1745–1794)

292)      Jean-Sifrein Maury (1746–1817)

293)      Félicité de Genlis (1746–1830)

294)      Armand-Louis de Gontaut-Biron, duc de Lauzun (1747–1793)

295)      Honoré Gabriel Riqueti, comte de Mirabeau (1749–1791)

 

1750 - 1799

296)      Nicolas-Joseph-Laurent Gilbert (1750–1780)

297)      Évariste de Forges de Parny (1753–1814)

298)      Joseph de Maistre (1753–1821)

299)      Joseph Joubert (1754–1824)

300)      Jean-Pierre Claris de Florian (1754–1794)

301)      Jacques Pierre Brissot (1754–1793)

302)      Charles-Maurice de Talleyrand-Périgord (1754–1838)

303)      Jean Anthelme Brillat-Savarin (1755–1826)

304)      Constantin-François Chassebœuf, Comte de Volney (1757–1820)

305)      François Andrieux (1759–1833)

306)      André Chénier (1762–1794)

307)      Louis-Charles Caigniez (1762–1842)

308)      Sophie Marie Louise de Grouchy, marquise de Condorcet (1764–1822)

309)      Madame de Staël (1766–1817)

310)      Emmanuel-Augustin-Dieudonné, comte de Las Cases (1766–1842)

311)      Benjamin Constant de Rebecque (1767–1830)

312)      Joseph Fiévée (1767–1839)

313)      François-René de Chateaubriand (1768–1848)

314)      Charles-Louis Cadet de Gassicourt (1769-1821)

315)      Sophie Cottin (1770–1807)

316)      Étienne Pivert de Senancour (1770–1846)

317)      Paul-Louis Courier de Méré (1772–1825)

318)      René-Charles Guilbert de Pixérécourt (1773–1844)

319)      Eugène-François Vidocq (1775–1857)

320)      Charles Nodier (1780–1844)

321)      Pierre-Jean de Béranger (1780–1857)

322)      Théophile Marion Dumersan (1780–1849)

323)      Félicité Robert de Lamennais (1782–1854)

324)      Prosper de Barante (1782–1866)

325)      Michel Bibaud (1782–1857)

326)      Victor Henri-Joseph Brahain Ducange (1783–1833)

327)      Henri Beyle, dit Stendhal (1783–1842)

328)      Laure Junot d'Abrantès (1784–1838)

329)      Pierre-Antoine Lebrun (1785–1873)

330)      Marceline Desbordes-Valmore (1786–1859)

331)      Alphonse Rabbe (1786–1829)

332)      Théodore Leclercq (1787–1851)

333)      François Guizot (1787–1874)

334)      Abel Dufresne (1788-1872)

335)      Alexandre Guiraud (1788–1847)

336)      Charles-Victor Prévost, vicomte d'Arlincourt (1788–1856)

337)      Alphonse de Lamartine (1790–1869)

338)      Virginie Ancelot (1792–1875)

339)      Paul de Kock (1793–1871)

340)      Jacques-François Ancelot (1794–1854)

341)      Augustin Thierry (1795–1856)

342)      Adolphe Thiers (1797–1877)

343)      Casimir Delavigne (1797–1863)

344)      Alfred, comte de Vigny (1797–1863)

345)      Jules Michelet (1798–1874)

346)      Auguste Comte (1798–1857)

347)      Sophie Rostopchine, comtesse de Ségur (1799–1874)

348)      Henri Monnier (1799–1877)

349)      Honoré de Balzac (1799–1850)

 

Nés au XIXe siècle

1800–1809

350)      Jean-Jacques Ampère (1800–1864)

351)      Claude Tillier (1801–1844)

352)      Victor Hugo (1802–1885)

353)      Alexandre Dumas (1802–1870)

354)      Prosper Mérimée (1803–1870)

355)      Edgar Quinet (1803–1875)

356)      Charles-Augustin Sainte-Beuve (1804–1869)

357)      Amandine-Lucie-Aurore Dupin, baronne Dudevant, dite George Sand (1804–1876)

358)      Marie-Joseph Sue, dit Eugène Sue (1804–1857)

359)      Alexis Henri Charles de Clérel, vicomte de Tocqueville (1805–1859)

360)      Auguste Anicet, dit Anicet Bourgeois (1806–1871)

361)      Félix Arvers (1806–1850)

362)      Charles Lassailly (1806–1843)

363)      Désiré Nisard (1806–1888)

364)      Émile Souvestre (1806–1854)

365)      Aloysius Bertrand (1807–1841)

366)      Gérard Labrunie, dit Gérard de Nerval (1808–1855)

367)      Jules-Amédée Barbey d'Aurevilly (1808–1889)

368)      Pierre-Joseph Proudhon (1809–1865)

369)      Petrus Borel (1809–1859)

370)      Xavier Forneret (1809–1884)

 

1810–1819

371)      Hégésippe Moreau (1810–1838)

372)      Maurice de Guérin (1810–1839)

373)      Alfred de Musset (1810–1857)

374)      Joseph Bouchardy (1810–1870)

375)      Théophile Gautier (1811–1872)

376)      Philothée O'Neddy (1811–1875)

377)      Adolphe d'Ennery (1811–1889)

378)      Victor Duruy (1811–1894)

379)      Victor de Laprade (1812–1883)

380)      Louise-Victorine Ackermann (1813–1890)

381)      Amédée Achard (1814–1875)

382)      Alphonse Esquiros (1814–1876)

383)      Élie Berthet (1815-1891

384)      Eugène Labiche (1815–1888)

385)      Joseph Arthur, comte Gobineau (1816–1882)

386)      Paul Féval (1817–1887)

387)      Pierre Zaccone (1817–1895)

388)      Leconte de Lisle (1818–1894)

 

1820–1829

389)      Eugène Fromentin (1820–1876)

390)      Émile Augier (1820–1889)

391)      Henri-Frédéric Amiel (1821–1881)

392)      Charles Baudelaire (1821–1867)

393)      Gustave Flaubert (1821–1880)

394)      Jules-François-Félix Husson, dit Champfleury (1821–1889)

395)      Edmond et Jules de Goncourt (1822–1896 & 1830–1870)

396)      Émile Erckmann & Alexandre Chatrian, dit Erckmann-Chatrian (1822–1899 & 1826–1890)

397)      Louis Ménard (1822–1901)

398)      Armand Lapointe (1822–1910)

399)      Théodore de Banville (1823–1891)

400)      Ernest Renan (1823–1892)

401)      Théodore Barrière (1823–1877)

402)      Xavier de Montépin (1823–1902)

403)      Alexandre Dumas fils (1824–1895)

404)      Charles De Coster (1827–1879)

405)      Octave Lacroix (1827-1901)

406)      Eugène Chavette (1827–1902)

407)      Edmond About (1828–1885)

408)      Hippolyte Taine (1828–1893)

409)      Jules Verne (1828–1905)

410)      Zénaïde Fleuriot (1829–1890)

 

1830–1839

411)      Numa-Denis Fustel de Coulanges (1830–1889)

412)      Hector Malot (1830–1907)

413)      Henri Rochefort (1830–1913)

414)      Henri-Raymond Casgrain (1831–1904)

415)      Raoul de Navery (1831–1885)

416)      Victorien Sardou (1831–1908)

417)      Émile Gaboriau (1832–1873)

418)      Léon Gautier (1832–1897)

419)      Jules Vallès (1832–1885)

420)      Augustine Tuillerie, dite G.Bruno (1833–1923)

421)      Édouard Pailleron (1834–1899)

422)      Jean-Marie Déguignet (1834–1905)

423)      Eugène Le Roy (1836–1907)

424)      Louise Drevet (1836–1898)

425)      Henry Becque (1837–1899)

426)      Auguste de Villiers de L'Isle-Adam (1838–1889)

427)      Sully Prudhomme (1839–1907)

428)      Jules Lermina (1839–1915)

 

1840–1849

429)      Arthur Buies (1840–1901)

430)      Alphonse Daudet (1840–1897)

431)      Émile Zola (1840–1902)

432)      Jules Claretie (1840–1913)

433)      Charles Cros (1842–1888)

434)      Stéphane Mallarmé (1842–1898)

435)      José-Maria de Heredia (1842–1905)

436)      François Coppée (1842–1908)

437)      Paul Arène (1843–1896)

438)      Paul Verlaine (1844–1896)

439)      Anatole François Thibault, dit Anatole France (1844–1924)

440)      Edouard-Joachim, dit Tristan Corbière (1845–1875)

441)      Maurice Rollinat (1846–1903)

442)      Étienne Rocheverre, pseud. de Nouvion (1846 - 1906)

443)      Léon Bloy (1846–1917)

444)      Paul Alexis (1847–1901)

445)      Émile Faguet (1847–1916)

446)      Jean Aicard (1848–1921)

447)      Honoré Beaugrand (1848–1906)

448)      Joris-Karl Huysmans (1848–1907)

449)      Auguste Angellier (1848–1911)

450)      Octave Mirbeau (1848–1917)

451)      Georges de Peyrebrune (1848–1917)

452)      Georges Ohnet (1848–1918)

453)      Edgar La Selve (1849-1892)

454)      Gyp (comtesse de Martel) (1849–1932)

455)      Jean Richepin (1849–1926)

456)      Georges de Porto-Riche (1849–1930)

457)      Paul Cunisset-Carnot (1849-1919)

 

1850–1859

458)      Nérée Beauchemin (1850–1931)

459)      Guy de Maupassant (1850–1893)

460)      Julien Viaud, dit Pierre Loti (1850–1923)

461)      Germain Nouveau (1851–1920)

462)      Auguste Gérard (1852-1922)

463)      Élémir Bourges (1852–1925)

464)      Paul Bourget (1852–1935)

465)      René Bazin (1853–1932)

466)      Jean-Louis Dubut de Laforest (1853–1902)

467)      Arthur Rimbaud (1854–1891)

468)      Alphonse Allais (1854–1905)

469)      Laurent Tailhade (1854–1919)

470)      Georges Rodenbach (1855–1898)

471)      Émile Verhaeren (1855–1916)

472)      Emmanuel Arène (1856–1908)

473)      Jean Papadiamantopoulos, dit Jean Moréas (1856–1910)

474)      Pierre Decourcelle (1856–1926)

475)      Gustave Lanson (1857–1934)

476)      Neel Doff (1858–1942)

477)      Albert Samain (1858–1900)

478)      Jules Lemaître (1858–1915)

479)      Remy de Gourmont (1858–1915)

480)      Émile Durkheim (1858–1917)

481)      Alfred Capus (1858–1922)

482)      Georges Moineaux, dit Georges Courteline (1858–1929)

483)      Anatole Le Braz (1859–1926)

484)      Gustave Kahn (1859–1936)

485)      Henri Bergson (1859–1941)

 

1860–1869

486)      Georges Ancey (1860–1917)

487)      Jules Laforgue (1860–1887)

488)      Paul Margueritte (1860–1918)

489)      Michel Zévaco (1860–1918)

490)      Paul Roux, dit Saint-Pol-Roux le Magnifique (1861–1940)

491)      Paul Adam (1862–1920)

492)      Léo Claretie (1862–1924)

493)      Georges Darien (1862–1921)

494)      Georges Feydeau (1862–1921)

495)      Maurice Barrès (1862–1923)

496)      René Ghil (1862–1925)

497)      Max Elskamp (1862–1931)

498)      Maurice Maeterlinck (1862–1949)

499)      Jean Ajalbert (1863–1947)

500)      Stuart Merrill (1863–1915)

501)      Charles Le Goffic (1863-1932)

502)      Marguerite Audoux (1863–1937)

503)      Jules Renard (1864–1910)

504)      Henri de Régnier (1864–1936)

505)      Maurice Leblanc (1864–1941)

506)      George-Albert Aurier, (1865–1892)

507)      Romain Rolland (1866–1944)

508)      Tristan Bernard (1866–1947)

509)      René Tardivaux, dit René Boylesve (1867–1926)

510)      Léon Daudet (1867–1942)

511)      Gabriel Randon, dit Jehan-Rictus (1867–1933)

512)      Georges Grassal de Choffat, dit Hugues Rebell (1867–1905)

513)      Marcel Schwob (1867–1905)

514)      Paul-Jean Toulet (1867–1920)

515)      Claude Anet (1868–1931)

516)      Alexandra David-Néel 1868–1969

517)      Edmond Rostand (1868–1918)

518)      Gaston Leroux (1868–1927)

519)      Charles Maurras (1868–1952)

520)      Maurice Champagne (1868–1951)

521)      Francis Jammes (1868–1938)

522)      Émile Chartier, dit Alain (1868–1951)

523)      Paul Claudel (1868–1955)

524)      André Spire (1868–1966)

525)      Léon Abric (1869–1942)

526)      Émile Bodin (1869–1923)

527)      Gaston Arman de Caillavet (1869–1915)

528)      André Gide (1869–1951)

 

1870–1879

529)      Louis Artus (1870–1960)

530)      Pierre Louis, dit Pierre Louÿs (1870–1925)

531)      Henry Bordeaux (1870–1963)

532)      Jacques Boulenger (1870–1944)

533)      Arthur Bernède (1871-1937)

534)      Marcel Proust (1871–1922)

535)      Paul Valéry (1871–1945)

536)      Henry Bataille (1872–1922)

537)      Robert de Flers (1872–1927)

538)      Paul Fort (1872–1960)

539)      Paul Léautaud (1872-1956)

540)      Louis Mandin (1872–1943)

541)      Alfred Jarry (1873–1907)

542)      Charles Péguy (1873–1914)

543)      Henri Barbusse (1873–1935)

544)      François-Paul Alibert (1873–1953)

545)      Sidonie Gabrielle Colette, dite Colette (1873–1954)

546)      Paul Acker (1874–1915)

547)      Charles-Louis Philippe (1874–1909)

548)      Émile Guillaumin (1873–1951)

549)      Pierre Souvestre (1874–1914)

550)      Albert Thibaudet (1874–1936)

551)      Lucie Delarue-Mardrus (1874–1945)

552)      Marc Leclerc (1874–1946)

553)      Henry Jean-Marie Levet (1874–1906)

554)      André Baillon (1875–1932)

555)      Charles Bernard (1875–1961)

556)      Anne de Brancovan, dite comtesse de Noailles (1876–1933)

557)      Henri Bernstein (1876–1953)

558)      Max Jacob (1876–1944)

559)      Léon-Paul Fargue (1876–1947)

560)      Pierre Albert-Birot (1876–1967)

561)      Joseph Malègue (1876–1940)

562)      Alphonse de Brédenbec de Châteaubriant (1877–1951)

563)      Milosz, Oscar Venceslas de Lubicz (1877–1939)

564)      Raymond Roussel (1877—1933)

565)      Charles-Ferdinand Ramuz, dit C.-F. Ramuz (1878–1947)

566)      Victor Segalen (1878–1919)

567)      Léon Werth (1878-1955)

568)      Jacques Bainville (1879–1936)

569)      Henri Bachelin (1879–1941)

570)      Georges Bugnet (1879–1981)

571)      Henry de Monfreid (1879–1974)

572)      André Mary (1879–1962)

573)      Émile Nelligan (1879–1941)

574)      Francis Picabia (1879–1953)

 

1880–1889

575)      Wilhelm Apollinaris de Kostrowitzky, dit Guillaume Apollinaire (1880–1918)

576)      René Arcos (1880–1959)

577)      René Béhaine (1880–1966)

578)      Jacques Dyssord (1880–1952)

579)      Louis Hémon (1880–1913)

580)      Francis Durand, dit Francis de Miomandre (1880–1959)

581)      Octave Aubry (1881–1946)

582)      Alphonse Beauregard (1881–1924)

583)      Paul Cazin (1881–1963)

584)      Valery Larbaud (1881–1957)

585)      Roger Martin du Gard (1881–1958)

586)      André Salmon (1881–1969)

587)      Jérôme Carcopino (1881–1970)

588)      Catherine Pozzi (1882–1934)

589)      Jean Giraudoux (1882–1944)

590)      Fadhma Aït Mansour Amrouche (1882–1967)

591)      André Billy (1882–1971)

592)      Maurice Bedel (1883–1954)

593)      José de Bérys (1883–1957)

594)      Abel Bonnard (1883–1968)

595)      Marie Noël (1883–1967)

596)      Pierre Dumarchais, dit Pierre Mac-Orlan (1883–1970)

597)      Jean Marquet (1883–1954)

598)      Jules Supervielle (1884–1960)

599)      Gaston Bachelard (1884–1962)

600)      Pierre Henri Cami (1884–1958)

601)      Georges Duhamel (1884–1966)

602)      Jacques Boutelleau, dit Jacques Chardonne (1884–1968)

603)      Jean Paulhan (1884–1968)

604)      Denis Amiel (1884–1977)

605)      Alexandre Arnoux (1884–1973)

606)      Georges Ribemont-Dessaignes (1884–1974)

607)      Marcel Allain (1885–1969)

608)      Sacha Guitry (1885–1957)

609)      Émile Herzog, dit André Maurois (1885–1967)

610)      Fernand Crommelynck (1885–1970)

611)      Henri Béraud (1885–1958)

612)      Marthe Bibesco (1885–1973)

613)      Albert t'Serstevens (1885–1974)

614)      Jean Pellerin (1885–1921)

615)      Jules-Louis de Farigoule, dit Jules Romains (1885–1972)

616)      Henri Fournier, dit Alain-Fournier (1886–1914)

617)      François Carcopino-Tusoli, dit Francis Carco (1886–1958)

618)      Pierre Benoit (1886–1962)

619)      Geneviève Fauconnier (1886–1969)

620)      Roland Lecavelé, dit Roland Dorgelès (1886–1973)

621)      Félix de Chazournes (1887-1940)

622)      Henri Pourrat (1887–1959)

623)      Jean Mallard de La Varende, dit La Varende (1887–1959)

624)      Blaise Cendrars (1887–1961)

625)      François Mauriac (1887–1970)

626)      Alexis Léger, dit Saint-John Perse (1887–1975)

627)      Pierre Jean Jouve (1887–1976)

628)      Marcel Martinet (1887–1944)

629)      Georges Bernanos (1888–1948)

630)      Henri Bosco (1888–1976)

631)      Paul Morand (1888–1976)

632)      Marcel Jouhandeau (1888–1979)

633)      Jacques de Lacretelle (1888–1985)

634)      Germaine Acremant (1889–1986)

635)      Jacques Prado (1889–1928)

636)      Charles Silvestre (1889–1948)

637)      Tristan Derème (1889–1941)

638)      Pierre Reverdy (1889–1960)

639)      Émile Henriot (1889–1961)

 

1890–1899

640)      André Birabeau (1890–1974)

641)      Maurice Genevoix (1890–1980)

642)      Victor Serge (1890–1947)

643)      Maurice Blanchard (1890–1960)

644)      Max Ernst (1891–1976)

645)      Jean Cocteau (1892–1963)

646)      Pierre Drieu La Rochelle (1893–1945)

647)      Claude Cahun (Lucy Schwob) (1894–1954)

648)      Louis Destouches, dit Louis-Ferdinand Céline (1894–1961)

649)      Joseph Delteil (1894–1978)

650)      Roger Vercel (1894–1957)

651)      Eugène Grindel, dit Paul Eluard (1895–1952)

652)      Jean Giono (1895–1970)

653)      Gabriel Chevallier (1895–1969

654)      Jean des Vallières (1895–1970)

655)      Marcel Pagnol (1895–1974)

656)      Albert Cohen (1895–1981)

657)      Antonin Artaud (1896–1948)

658)      André Breton (1896–1966)

659)      Henry de Montherlant (1895–1972)

660)      Tristan Tzara (1896–1963)

661)      Louis Aragon (1897–1982)

662)      Georges Bataille (1897–1962)

663)      Joë Bousquet (1897–1950)

664)      Kikou Yamata (1897–1975)

665)      Philippe Soupault (1897–1990)

666)      Marcel Thiry (1897–1977)

667)      Emmanuel Bove (1898–1945)

668)      Eugène Dabit (1898–1936)

669)      Benjamin Fondane (1898–1944)

670)      Michel de Ghelderode (1898–1962)

671)      Robert Goffin (1898–1984)

672)      Philippe Hériat (1898-1971)

673)      Joseph Kessel (1898–1979)

674)      Paul Vialar (1898–1996)

675)      Géo Norge (1898–1990)

676)      Roger Vitrac (1899–1952)

677)      Jacques Audiberti (1899–1965)

678)      Marcel Achard (1899–1974)

679)      Louis Guilloux (1899–1980)

680)      Henri Michaux (1899–1984)

681)      Marcel Arland (1899–1986)

682)      Armand Salacrou (1899–1989)

683)      Francis Ponge (1899–1988)

 

Nés au XXe siècle

1900–1909

684)      Gabriel Audisio (1900–1978)

685)      Louis Brauquier (1900–1976)

686)      Antoine de Saint-Exupéry (1900–1944)

687)      Robert Desnos (1900–1945)

688)      André Chamson (1900–1983)

689)      André Dhôtel (1900–1991)

690)      Julien Green (1900–1998)

691)      Amadou Hampâté Bâ (1900/1901–1991)

692)      Georges Limbour (1900–1970)

693)      Jacques Prévert (1900-1977)

694)      Nathalie Sarraute (1900-1999)

695)      Suzanne Lilar 1901–1992

696)      Claude Aveline (1901–1992)

697)      Jean-Joseph Rabearivelo (1901–1937)

698)      Jean Prévost (1901–1944)

699)      Henri Petiot, dit Daniel-Rops (1901–1965)

700)      Jean Guitton (1901–1999)

701)      Lanza del Vasto (1901–1981)

702)      Charles Lecocq (1901–1922)

703)      Michel Leiris (1901–1990)

704)      André Malraux (1901–1976)

705)      Alexandre Vialatte (1901–1971)

706)      Marcel Aymé (1902–1967)

707)      Malcolm de Chazal, (1902–1981)

708)      Julien Torma (1902–1933)

709)      Louise de Vilmorin (1902–1969)

710)      Jean Bruller, dit Vercors (1902–1991)

711)      Jean Tardieu (1903–1995)

712)      Raymond Radiguet (1903–1923)

713)      Lucien Rebatet (1903—1972)

714)      Irène Némirovsky (1903–1942)

715)      Jean Follain (1903–1971)

716)      Georges Simenon (1903–1989)

717)      Raymond Queneau (1903–1976)

718)      Marguerite de Crayencour, dite Marguerite Yourcenar (1903–1987)

719)      Ella Maillart (1903–1997)

720)      Gilbert Lely (1904–1985)

721)      Guy Lévis Mano (1904–1980)

722)      Raymond Aron (1905–1983)

723)      Jean-Paul Sartre (1905–1980)

724)      Georges Schehadé (1905–1989)

725)      Louis Scutenaire (1905–1987)

726)      Ferdinand Alquié (1906–1985)

727)      Henri Charrière (1906–1973)

728)      Jean Amrouche (1906–1962)

729)      Samuel Beckett (1906–1989)

730)      Madeleine Bourdouxhe (1906-1996)

731)      Henri Charrière (1906–1973)

732)      Achille Chavée (1906–1969)

733)      Charles Exbrayat (1906–1989)

734)      Roger Frison-Roche (1906–1999)

735)      Maurice Fombeure (1906–1981)

736)      René Huyghe (1906–1997)

737)      Irène Hamoir (1906–1994)

738)      Pierre Molaine (1906–2000)

739)      Maurice Sachs (1906–1945)

740)      Georges Soulès, dit Raymond Abellio (1907–1986)

741)      Dominique Aury (1907—1998)

742)      Maurice Blanchot (1907—2003)

743)      René Char (1907–1988)

744)      André Frénaud (1907–1993)

745)      Paul Gadenne (1907-1956)

746)      Roger Gilbert-Lecomte (1907–1943)

747)      Louis Guillaume (1907–1971)

748)      Eugène Guillevic (1907–1997)

749)      Violette Leduc (1907–1972)

750)      Roger Peyrefitte (1907–2000)

751)      Jules Roy (1907-2000)

752)      Roger Vailland (1907–1965)

753)      René Daumal (1908–1944)

754)      Simone de Beauvoir (1908–1986)

755)      Robert Merle (1908–2004)

756)      Simone Weil (1909–1943)

757)      Robert Brasillach (1909–1945)

758)      Gabrielle Roy (1909–1983)

759)      André Pieyre de Mandiargues (1909–1991)

760)      Léo Malet (1909–1996)

761)      Jean d'Osta (1909–1993)

762)      Jean Gaulmier (1905–1997)

 

1910–1919

763)      Jean Anouilh (1910–1987)

764)      Jean Genet (1910–1986)

765)      Julien Gracq (1910-2007)

766)      Paul Guth (1910–1997)

767)      Jean Meckert (1910–1995)

768)      Édouard Lévèque, dit Jean-Louis Boncoeur (1911–1997)

769)      André Hardellet (1911–1974)

770)      Patrice de la Tour du Pin (1911–1975)

771)      René Barjavel (1911–1985)

772)      Guy de Pérusse des Cars, dit Guy des Cars (1911–1993)

773)      Jean-Pierre Hervé Bazin, dit Hervé Bazin (1911–1996)

774)      Jean Cayrol (1911–2005)

775)      Armel Guerne (1911–1980)

776)      Lev Tarassov, dit Henri Troyat (1911–2007)

777)      Raphaël Tardon (1911–1967)

778)      Jacques Bergier (1912–1978)

779)      Pierre Boulle (1912–1994)

780)      Jacques de Bourbon Busset (1912–2001)

781)      Léon-Gontran Damas (1912–1978)

782)      Roger Ikor (1912–1986)

783)      Eugène Ionesco (1912–1994)

784)      Edmond Jabès (1912–1991)

785)      Jean Lescure (1912–2005)

786)      Armand Robin (1912–1961)

787)      Taos Amrouche (1913–1976)

788)      Henry Bauchau (1913-2012)

789)      Antoine-Roger Bolamba (1913–2002)

790)      Roger Caillois (1913–1978)

791)      Albert Camus (1913–1960)

792)      Aimé Césaire (1913-2008)

793)      Gilbert Cesbron (1913–1979)

794)      Maurice Colin (1913–1999)

795)      Albert Cossery (1913-2008)

796)      Pierre Daninos (1913–2005)

797)      Luc Dietrich (1913–1944)

798)      Mouloud Feraoun (1913–1962)

799)      Armand Lanoux (1913–1983)

800)      Louis Carette, dit Félicien Marceau (1913—2012)

801)      Dominique Rolin (1913—2012)

802)      Claude Simon (1913–2005)

803)      Béatrix Beck (1914—2008)

804)      Lucien Bodard (1914-1998)

805)      Georges-Emmanuel Clancier (1914)

806)      Julio Cortazar (1914-1984 - naturalisé en 1981)

807)      Marguerite Duras (1914-1996)

808)      Romain Kacew dit Romain Gary ou Émile Ajar (1914–1980)

809)      Roger Rabiniaux (1914-1986)

810)      Robert Rius (1914–1944)

811)      Pham Van Ky (1914—1992)

812)      Jean Anglade (1915 -)

813)      Ahmed Sefrioui (1915—2004)

814)      Virgil Gheorghiu (1916–1992)

815)      Anne Hébert (1916–2000)

816)      Georges Arnaud (1917–1987)

817)      Paul Morelle (1917–2007)

818)      Mouloud Mammeri (1917–1989)

819)      Louis Laffitte, dit Jean-Louis Curtis (1917–1995)

820)      Louis Althusser (1918—1990)

821)      Maurice Druon (1918—2009)

822)      Louis-René des Forêts (1918—2000)

823)      Jean Venturini (1919-1940)

824)      Anatole Bisk, dit Alain Bosquet (1919–1998)

825)      Michel Déon (1919—)

826)      Pierre Gamarra (1919-2009)

827)      Jacques Laurent-Cely, dit Jacques Laurent ou Cécil Saint-Laurent (1919–2000)

828)      Marc Patin (1919–1944)

829)      Robert Pinget (1919—1997)

830)      Armand Toupet (1919—2006)

 

1920–1929

831)      Juliette Benzoni (1920-)

832)      Jean-François Chabrun (1920-1997)

833)      Émile Danoën (1920–1999)

834)      Boris Vian (1920–1959)

835)      Albert Memmi (1920—)

836)      Francine de Selve (1920-2002)

837)      Gabrielle Wittkop (1920–2002)

838)      Mohammed Dib (1920–2003)

839)      Jean Pélégri (1920–2003)

840)      Françoise d'Eaubonne (1920–2005)

841)      Jean-Pierre Chabrol (1920—2001)

842)      Andrée Chedid (1920–2011)

843)      Jean-Charles Pichon (1920–2006)

844)      Jean Aubert (1921–2011)

845)      Frédéric Dard (1921–2000)

846)      Laurence Iché (1921–2007)

847)      Gérald Neveu (1921–1960)

848)      Jean Lacouture (1921—)

849)      Frédéric Jacques Temple (1921—)

850)      Roger Boussinot (1921-2001)

851)      Antoine Blondin (1922–1990)

852)      Jean-Charles (1922–2003)

853)      Jean-Claude Renard (1922—)

854)      Claude Ollier (1922—)

855)      Alain Robbe-Grillet (1922-2008)

856)      Daniel Boulanger (1922-)

857)      Stefan Wul (1922–2003)

858)      Frédéric Kiesel (1923-2007)

859)      Yves Bonnefoy (1923—)

860)      Roger Foulon (1923-2008)

861)      Georges Perros (1923–1978)

862)      Robert Sabatier (1923 -2012)

863)      Ousmane Sembène (1923-2007)

864)      Petru Dumitriu (1924–2002)

865)      François Augiéras (1925–1971)

866)      Alphonse Boudard (1925–2000)

867)      Frantz Fanon (1925–1961)

868)      Philippe Jaccottet (1925—)

869)      Roger Nimier (1925–1962)

870)      Jean d'Ormesson (1925—)

871)      Jean Raspail (1925—)

872)      Michel Butor (1926-)

873)      Driss Chraïbi (1926-2007)

874)      Michel Foucault (1926–1984)

875)      Jean Sénac (1926–1973)

876)      Bernard du Boucheron (1927—)

877)      René Fallet (1927–1983)

878)      Jacques Dupin (1927—2012)

879)      Ahmadou Kourouma (1927–2003)

880)      François Nourissier (1927—2011)

881)      Annie Saumont (1927—)

882)      Georges-Jean Arnaud (1928—)

883)      Édouard Glissant (1928—2011)

884)      Suzy Morel (1928-2007)

885)      Pierre Schoendoerffer (1928—2012)

886)      André Schwarz-Bart (1928—2006)

887)      Cheikh Hamidou Kane (1928—)

888)      Hubert Aquin (1929-1977)

889)      Mariama Bâ (1929-1981)

890)      Jean Baudrillard (1929-2007)

891)      Nicolas Bouvier (1929–1998)

892)      François Cheng (1929—)

893)      Dominique Fernandez (1929—)

894)      Fateh Emam (1929—2011)

895)      Milan Kundera (1929-)

896)      Bertrand Poirot-Delpech (1929–2006)

897)      Kateb Yacine (1929–1989)

 

1930–1939

898)      Jean Breton (1930-2006)

899)      Françoise Mallet-Joris (1930—)

900)      Dominique Zardi (1930—2009)

901)      Philippe Boyer (1931—)

902)      Jean-Claude Carrière (1931—)

903)      Sébastien Japrisot (1931—2003)

904)      Joseph Joffo (1931—)

905)      Gilles Perrault (1931—)

906)      Thalie de Molènes (1931—)

907)      Jack Thieuloy (1931—1996)

908)      Frédérick Tristan (1931—)

909)      Fernando Arrabal (1932—)

910)      Mongo Beti (1932—2001)

911)      Claude Pujade-Renaud (1932—)

912)      Jacques Godbout (1933—)

913)      Zaghloul Morsy (1933—)

914)      Claude-Henri Rocquet (1933—)

915)      Alain Amselek (1934—)

916)      Charles Juliet (1934—)

917)      René-Victor Pilhes (1934—)

918)      Bernard Assiniwi (1935—2000)

919)      Claude Esteban (1935—2006)

920)      Agota Kristof (1935—)

921)      Pierre Ryckmans, dit Simon Leys (1935—)

922)      Lionel Ray (1935—)

923)      Françoise Quoirez, dite Françoise Sagan (1935—2004)

924)      Daniel Zimmermann (1935—2000)

925)      Jean-Pierre Basilic Dantor Franck Étienne d'Argent dit Frankétienne (1936—)

926)      Jacques Bellefroid (1936—)

927)      Christian Dedet (1936—)

928)      Assia Djebar (1936—)

929)      Jean-Edern Hallier (1936—1997)

930)      Dominique Jamet (1936—)

931)      Gabriel Matzneff (1936—)

932)      Georges Perec (1936—1982)

933)      Marie Rouanet (1936—)

934)      Philippe Sollers (1936—)

935)      Jean-Pierre Bastid (1937—)

936)      Marc Alyn (1937—)

937)      Pierre Billon (1937—)

938)      Janine Boissard (1937—)

939)      Andrée Brunin (1937—1993)

940)      Maryse Condé (1937—)

941)      Conrad Detrez (1937—1985)

942)      Vénus Khoury-Ghata (1937—)

943)      Jean Métellus (1937—)

944)      Jean-Louis M. Monod (1938--)

945)      Simone Schwarz-Bart (1938—)

946)      Marie-Claire Blais (1939—)

947)      Jean-Pierre Desthuilliers (1939—)

948)      Pierre Mertens (1939—)

 

1940–1949

949)      Annie Ernaux (1940—)

950)      Jean-Marie Gustave Le Clézio (1940—)

951)      Pierre Combescot (1940—)

952)      Nabile Farès (1940—)

953)      Émile Ollivier (1940—2002)

954)      Yambo Ouologuem (1940—)

955)      Maurice Thuilière (1940—)

956)      Gérard Guégan (1940—)

957)      Jean-Luc Benoziglio (1941—)

958)      Jean-Paul Demure (1941—)

959)      Mohammed Khaïr-Eddine (1941–1995)

960)      Anne-Marie Simond (1941—)

961)      Jean Marcel (1941—)

962)      Christian Gailly (1943—2013)

963)      Leslie Kaplan (1943—)

964)      Michel Loirette (1943—)

965)      Jacques-Arnaud Penent (1943—1994)

966)      Giulio-Enrico Pisani (1943—)

967)      Jean Simoneau (1943—)

968)      Vassilis Alexakis (1944—)

969)      Tahar Ben Jelloun (1944—)

970)      Paul Emond (1944—)

971)      Claire Fourier (1944—)

972)      Bernard Lenteric (1944—2009)

973)      Jean-Christian Petitfils (1944—)

974)      Daniel de Roulet (1944—)

975)      Daniel Pennac (1944—)

976)      Françoise Chandernagor (1945—)

977)      Frédéric Vitoux (1944—)

978)      Thomas Dretart (1945—)

979)      Pierre Michon (1945—)

980)      Gérard Adam (1945—)

981)      Alioune Badara Coulibaly (1945—)

982)      Tony Duvert (1945—2008)

983)      Patrick Modiano (1945—)

984)      Max Genève (1945—)

985)      Michel-Georges Micberth (1945—)

986)      Katy Rémy (1945—)

987)      Michel Rio (1945—)

988)      Chantal Thomas (1945—)

989)      Jean Alambre (1946—)

990)      Florence de Baudus (1946—)

991)      Renaud Camus (1946—)

992)      Jean-Yves Collette (1946—)

993)      André-Joseph Dubois (1946—)

994)      Angèle Koster (1946—)

995)      Nicole Malinconi (1946—)

996)      Bernard-Roger Mathieu (1946—)

997)      Patrick Rambaud (1946—)

998)      Monique Thomassettie (1946—)

999)      Valery Afanassiev (1947—)

1000) Étienne Barilier (1947—)

1001) Joëlle Brethes (1947—)

1002) Georges-Olivier Châteaureynaud (1947—)

1003) Paul Fournel (1947—)

1004) René Frégni (1947—)

1005) Guy Goffette (1947—)

1006) Patrick Grainville (1947—)

1007) Jacques Jouet (1947—)

1008) Richard Khaitzine (1947—)

1009) Abdallah Naaman (1947-)

1010) Sony Labou Tansi (1947–1995)

1011) Robert Lalonde (1947—)

1012) Jack-Alain Léger (1947—2013)

1013) Michèle Lesbre (1947—)

1014) Jean Maillet (1947—)

1015) Daniel Maximin (1947—)

1016) Hélène de Monferrand (1947—)

1017) Jean Echenoz (1947—)

1018) Tierno Monénembo (1947—)

1019) Patrick Poivre d'Arvor (1947—)

1020) Patrick Roegiers (1947—)

1021) Olivier Rolin (1947—)

1022) Élisabeth Vonarburg (1947—)

1023) Bernard-Marie Koltès (1948—1989)

1024) Jean-Pierre Poccioni (1948—)

1025) Saadane Benbabaali (1948—)

1026) Pascal Quignard (1948—)

1027) Bruno Robert (1948—)

1028) Pierre Bergounioux (1949—)

1029) Guy Charmasson (1949—)

1030) Didier Daeninckx (1949—)

1031) Philippe Djian (1949—)

1032) Michel Ferracci-Porri (1949—)

1033) Pascal Garnier (1949—)

1034) Jean-Claude Hauc (1949—)

1035) Amin Maalouf (1949—)

1036) Christian Oster (1949—)

1037) Jean Rolin (1949—)

1038) Cizia Zykë (1949—)

1039) Annie Degroote (1949—)

 

1950–1959

1040) Michel Baglin (1950—)

1041) Gilles Carpentier (1950—)

1042) Laurence Cossé (1950—)

1043) Jean-Paul Dubois (1950—)

1044) Pierre Perrin de Chassagne (1950—)

1045) Abdelhak Serhane (1950—)

1046) Philippe Delerm (1950—)

1047) Tidiane N'Diaye (1950—)

1048) Roger Martin (1950—)

1049) Jean-Claude Michéa (1950—)

1050) Richard Morgiève (1950—)

1051) Ernest Pépin (1950—)

1052) Antoine Volodine (1950—) (Date sujette à caution)

1053) Aziz Chouaki (1951—)

1054) Christian Bobin (1951—)

1055) Ramdane Issaad 1951—)

1056) Lémy Lémane Coco 1951—)

1057) Bernard Simonay 1951—)

1058) Hamid Tibouchi (1951—)

1059) Moussa Konaté (1951—)

1060) Salim Jay (1951—)

1061) René de Ceccatty (1952—)

1062) François Emmanuel (1952—)

1063) Dan Franck (1952—)

1064) Percy Kemp (1952—)

1065) Jean Rouaud (1952—)

1066) Henri Sacchi (1952-)

1067) Gérald Tenenbaum (1952—)

1068) Guy Allix (1953—)

1069) Raphaël Aubert (1953—)

1070) François Bon (1953—)

1071) Dany Laferrière (1953—)

1072) Gérard Caramaro (1953—)

1073) Nancy Huston (1953—)

1074) Richard Millet (1953—)

1075) Mariama Ndoye (1953—)

1076) Romain Slocombe (1953—)

1077) Françoise Urban-Menninger (1953—)

1078) Alain Blottière (1954—]

1079) Patrick Cintas (1954—]

1080) Guy Darol (1954—]

1081) Daniel Desbiens (1954—)

1082) Tahar Djaout (1954–1993)

1083) Akli Tadjer (1954—)

1084) Laurent Ségalen (1954—)

1085) Catherine Laboubée (1955—)

1086) Hervé Guibert (1955–1991)

1087) Régis Jauffret (1955—)

1088) Camara Nangala (1955—)

1089) Mercedes Deambrosis (1955—)

1090) Caroline Lamarche (1955—)

1091) Jean-Pierre Naugrette (1955—)

1092) Dynah Psyché (1955 - )

1093) Jean-Pierre Vallotton (1955—)

1094) Serge Venturini (1955—)

1095) Eugène Savitzkaya (1955—)

1096) Richard Bellon (1956—)

1097) Patrick Besson (1956—)

1098) Alain Breton (1956—)

1099) Éric Neuhoff (1956—)

1100) Gisele Pineau (1956—)

1101) Rober Racine (1956—)

1102) Jean-Pierre Thiollet (1956—)

1103) Lyonel Trouillot (1956—)

1104) Azouz Begag (1957—)

1105) Emmanuel Carrère (1957—)

1106) Laurent Chabin (1957- )

1107) Marie-Josée Christien (1957—)

1108) Alain Defossé (1957—)

1109) Marc Dugain (1957—)

1110) Camille Laurens (1957—)

1111) Salvatore Lombardo (1957—)

1112) Hervé Le Tellier (1957—)

1113) Andreï Makine (1957—)

1114) Arnauld Pontier (1957—)

1115) Youssef Rzouga (1957—)

1116) Jean-Philippe Toussaint (1957—)

1117) Fred Vargas (1957—)

1118) Pierre Yergeau (1957—)

1119) Thierry Beinstingel (1958—)

1120) Alain Bonnand ((1958—)

1121) Olivier Delorme (1958-)

1122) Jean-Luc Dubart (1958—)

1123) Philippe Fournier(1958—)

1124) Jean-Marc Rouvière (1958—)

1125) Michel Houellebecq (1958—)

1126) Patrice Lanoy (1958—)

1127) Yves Laplace (1958—)

1128) Marc-Édouard Nabe (1958—)

1129) Denis Robert (1958—)

1130) Gaétan Soucy (1958—2013)

1131) Belinda Cannone (1959—)

1132) Barbara Constantine (1959—)

1133) Benoît Damon (1959—)

1134) Maurice G. Dantec (1959—)

1135) Maryline Desbiolles (1959—)

1136) Markus Hediger (1959—)

1137) Jérôme Hesse (1959—)

1138) Alain Marc (1959—)

1139) Yasmina Reza (1959—)

1140) Benjamin Sehene (1959—)

1141) Pierre Mérot (1959—)

 

1960–1969

1142) Yves-Marie Adeline (1960—)

1143) Bernard Comment (1960—)

1144) Grégoire Delacourt (1960—)

1145) Éric Fottorino (1960—)

1146) Xavier Hanotte (1960—)

1147) Philippe Lafitte (1960—)

1148) Ariane Le Fort (1960—)

1149) Charif Majdalani (1960—)

1150) Viviane Moore (1960—)

1151) Éric-Emmanuel Schmitt (1960—)

1152) François Vallejo (1960—)

1153) Anne Serre (1960—)

1154) Antoine Billot (1961—)

1155) Ying Chen (1961—)

1156) Jean-Christophe Grangé (1961—)

1157) Marc Levy (1961—)

1158) Tatiana de Rosnay (1961—)

1159) Bernard Werber (1961—)

1160) Alain Beaulieu (1962—)

1161) Patrick Bouvet (1962—)

1162) Philippe Claudel (1962—)

1163) Kossi Efoui (1962—)

1164) Sophie Fontanel (1962—)

1165) Jean-Yves Masson (1962—)

1166) Christian Morel de Sarcus (1962—)

1167) Jean-Marc Parisis (1962—)

1168) Atiq Rahimi (1962—)

1169) Kevin Bokeili (1963—)

1170) Éric Faye (1963—)

1171) Béatrice Hammer (1963—)

1172) Alexis Jenni (1963—)

1173) Nathalie Kuperman (1963—)

1174) Alain Agat (1964—)

1175) Carlos Alvarado-Larroucau (1964—)

1176) Stéphane Audeguy (1964—)

1177) Pierre Bottero (1964-2009)

1178) Éric Chevillard (1964—)

1179) Seyhmus Dagtekin (1964—)

1180) Philippe Di Folco (1964—)

1181) Frédéric Lenormand (1964—)

1182) Patrick Lowie (1964—)

1183) Stéphane Méliade (1964—)

1184) Hiner Saleem (1964—)

1185) Philippe Ségur (1964—)

1186) Frédéric Beigbeder (1965—)

1187) Pierre Guéry (1965—)

1188) Patricia Laurent (1965 - )

1189) Anne Poiré (1965—)

1190) Olivia Rosenthal (1965—)

1191) Ann Scott (1965—)

1192) Ramy Zein (1965—)

1193) Cédric Bannel (1966—)

1194) Anne Calife (1966—)

1195) Jean-Philippe Cazier (1966—)

1196) Fabrice Defferrard (1966—)

1197) Christophe Fiat (1966—)

1198) Éric Laurrent (1966—)

1199) Sophie Loubière (1966—)

1200) Alain Mabanckou (1966—)

1201) Christophe Maris (1966—)

1202) Carole Martinez (1966—)

1203) Delphine de Vigan (1966—)

1204) Loïc Barrière (1967—)

1205) Philippe Besson (1967—)

1206) Caryl Ferey (1967—)

1207) Régis Goddyn (1967—)

1208) Philippe Gourdin (1967—)

1209) Maylis de Kerangal (1967—)

1210) Jonathan Littell (1967—)

1211) Laurent Margantin (1967—)

1212) Laurent Mauvignier (1967—)

1213) Alexandre Najjar (1967—)

1214) Marie NDiaye (1967—)

1215) Françoise Nimal (1967—)

1216) Amélie Nothomb (1967—)

1217) Gilles Sebhan (1967—)

1218) Alexandre Bergamini (1968—)

1219) Fatou Diome (1968—)

1220) Christophe Ferré (1968—)

1221) Yann Moix (1968—)

1222) Wajdi Mouawad (1968—)

1223) Bryan Perro (1968—)

1224) Jean-Luc Raharimanana (1968—)

1225) Éliette Abécassis (1969—)

1226) Laurent de Graeve (1969—2001)

1227) Virginie Despentes (1969—)

1228) Louis Émond (1969—)

1229) Blandine Le Callet (1969—)

1230) Pierre Ménard (1969—)

 

1970–1979

1231) Vincent Hein (1970—)

1232) Joël Egloff (1970—)

1233) Christophe Honoré (1970—)

1234) Thomas Paris (1970—)

1235) Mamadou Mahmoud N'Dongo (1970—)

1236) Anna Gavalda (1970—)

1237) Béatrice Leca (1970—)

1238) Gwenaëlle Aubry (1971—)

1239) J.M. Erre (1971—)

1240) Anne Godard (1971—)

1241) Samira Bellil (1972–2004)

1242) Mathias Enard (1972—)

1243) Sigrid Baffert (1972—)

1244) Nicolas Fargues (1972—)

1245) Laurent Gaudé (1972—)

1246) Sylvain Tesson (1972—)

1247) Karelle Ménine (1972—)

1248) Valérie Mréjen (1972—)

1249) Sylvain Tesson (1972—)

1250) Roland Michel Tremblay (1972—)

1251) Chloé Delaume (1973—)

1252) Mehdi Belhaj Kacem (1973—)

1253) Stanislas Wails (1973—)

1254) Nicolas Rey (1973—)

1255) Tanguy Viel (1973—)

1256) Olivier Adam (1974—)

1257) David Foenkinos (1974—)

1258) Guillaume Musso (1974—)

1259) Nelly Arcan (1975—2009)

1260) Cyril Massarotto (1975-)

1261) Miriam Silesu (1975–1999)

1262) Delphine Bertholon (1976—)

1263) Maxime Chattam (1976—)

1264) Caroline De Mulder (1976—)

1265) Gaël Octavia (1977—)

1266) Jean-François Dauven (1978—)

1267) Grégoire Polet (1978—)

1268) Saphia Azzeddine (1979—)

 

1980–1989

1269) Linda Maria Baros (1981—)

1270) Jean-Baptiste Del Amo (1981—)

1271) Matthieu Gosztola (1981—)

1272) Dominic Bellavance (1982—)

1273) Ariel Kenig (1983—)

1274) Sabri Louatah (1983—)

1275) Vincent Message (1983—)

1276) Joël Dicker (1985—)

1277) Faïza Guène (1985—)

1278) Mathilde Tournier (1987—)

1279) Ariane Fornia (1989—)

 

1990–1999

1280) Olivier Rancourt(1990—)

1281) Sacha Sperling (1990—)

1282) Cécile Coulon (1990—)

1283) Marien Defalvard (1992—)

1284) Myriam Thibault (1993-)

1285) Carmen Bramly (1995—)

   + سیدمحمدحسین مرعشی Seyed Mohammad Hossein Marashi ; ۱٢:۱٢ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱٢ آذر ،۱۳٩٢
    پيام هاي ديگران ()

آلبرکامو

روژه کیلیو و پیر لویی‏‏ری

ترجمۀ سید محمدحسین مرعشی

 

 

 

1913: آلبرکامو در هفتم نوامبر، در دهکدۀ سن‏پُل، در موندووی، واقع در الجزایر، نزدیک مرز تونس، چشم به جهان گشود. پدرش، لوسین کامو، در استخدام تاجری شراب فروش بود. مادرش، کاترین سنتس، دومین فرزند خانواده‏اش بود و بی‏سواد. خانوادۀ کاترین نُه فرزند داشت و پدر و مادرش هر دو الجزایری بودند. کامو نام کاترین- نام مادرش- را بر دختر خود گذاشت. این نام در رمان مرگ خوش آمده است. نام سنتس را نیز برای شخصیت پا اندازِ رمان بیگانهنام خردسالیِ مادربزرگش، کاردونا، را نیز برای شخصیت داستانی ماری برگزید.

1914: لوسین کامو، پدر آلبر، در 28 سالگی به لشکر یکم شمال افریقای ارتش فرانسه پیوست؛ در نبرد مارن [واقع در شمال فرانسه] مجروح شد و در روز یازدهم اکتبر همان سال در بیمارستان نظامی سن بریوک درگذشت. از او برای پسرش تنها یک عکس و تکه‏ای از یک خمپاره که برای بیوه‏اش فرستاده بودند به جای ماند.

1914- 1918: کاترین کامو، پس از مرگ شوهر، به الجزایر بازگشت و در شهر بلکور، در محله‏ای فقیرنشین، در کوچۀ لیون ساکن شد. ابتدا در کارخانۀ مهمات‏سازی سرگرم کار شد، سپس به خدمتگاری پرداخت.

مادربزرگش بازیگر، مستبد و بزرگ خانواده بود. لوسین، برادر ارشد آلبر، و عموهایش که یکی از آنها کارگر بشکه‎ساز بود، الهام‏بخش شخصیت‏های داستان بی‏زبانان بودند. کاترین، مانند خواهرش اتین سنتس، خوب نمی‏شنید و به سختی حرف می‏زد.

1918- 1923: در مدرسۀ ابتدایی واقع در کوچۀ اومرات یکی از آموزگارانِ آلبر به نام لویی ژرمن که مبارزی قدیمی بود به آلبر کوچک علاقه‏مند شد. او خانوادۀ آلبر را به دشواری متقاعد کرد تا پسرشان را برای شرکت در کنکور بورسهای دبیرستانی معرفی کنند. ژرمن با جدیت و بدون دریافت دستمزد آلبر را [درس خصوصی داد، و] برای ادامۀ تحصیل آماده کرد. کامو در تمام عمر با آقای ژرمن مکاتبه می‏کرد.

او در فرداری روزی که جایزۀ نوبل را دریافت کرد کتاب خطابه‏ای سوئدی را به آقای ژرمن هدیه کرد. کامو تنها دو کتاب را که در این دوره خوانده بود به خاطر می‏آورد: بچه‏های دریا اثر گابریل دولا لاندل (فریاد «به طرف دریا!» که او در نمایش‏نامۀ حکومت نظامی آورده از این رمان است) و رمان صلیبهای چوبی اثر رونالد دورژلس.

1923- 1930: کامو، پس از گرفتن بورس، در دبیرستان بوژو که در آن سوی شهر قرار داشت به صورت نیمه وقت پانسیون شد. زمانی که مسیر خانه تا دبیرستان را با تراموا طی می‏کرد منظرۀ خلیج گوچک الجزایر مسحورش می‏کرد. کامو در این مدت زندگی دوگانه‏ای داشت. روزها را با جوانان مرفه می‏گذراند که از دشواری‏های زندگی خانوادگی او چیزی نمی‏دانستند و شب به نزد خانواده‏اش بازمی‏گشت که همه عامی بودند. این دو جهان، سالی یک بار، هنگام اعطای جوایز دبیرستان با هم برخورد می‏کردند. خانوادۀ کامو، باز مانند فقرا لباس نو می‏پوشیدند، و در باغچۀ زیبای چسبیده به تئاتر، وصله‏ای ناجور بودند. کاموی جوان از این وضعیت احساس شرمساری می‏کرد.

کامو در تعطیلات تابستانی در برابر دریافت دستمزدی اندک در مغازه‏ها کار می‏کرد؛ به آموختن انگلیسی پرداخت؛ با زبان اسپانیایی آشنا شد؛ اما «تنها بود و دل به کار نمی‏داد. نتیجۀ کار مطلوب نبود». در برابر، در فوتبال که در سراسر زندگی به آن علاقه‏مند بود به موفقیتهایی رسید. در سال 1929 به عنوان دروازه‏بان به تیم جوانان دانشگاه ریسینگ الجزیره (RUA) پیوست.

1930: به دریافت دیپلم نخستین گام را به سوی ترقی را برداشت. در ماه دسامبر نخستین نشانه‏های ابتلای به بیماری سل در او نمایان شد. در بیمارستانی بستری شد. تا سال 1932 نزد عمویش آکو که قصاب بود زندگی کرد. آکو که فردی تحصیل کرده بود کتابخانه‏اش را در اختیار او گذاشت. کامو آثار نویسندگانی چون بالزاک، دوما، ژول‏ورن، و ژید را خواند.

193: دوستان دورۀ دبیرستان در این دوره آندره بلامیش و کلود دوفرمینویل بودند. او با ماکس پل‏فوشه دوست شد و استادانی چون پل ماتیو و ژان گرونیه داشت. کامو مقالۀ مرگ روح، کتاب پشت و رو، [مجموعۀ مقاله] و رمان انسان عاطفی را به گرونیه تقدیم کرد. در سال 1959 بر چاپ دوم رُمان جزایر که اثر استاد فلسفه‏اش بود مقدمه‏ای نوشت؛ اثری که تأثیری بسیار بر آثار کامو داشت. او در مجلۀ سود [جنوب] مقاله‏هایی دربارۀ برگس، ورلن، و موسیقی نوشت. رمان رنج، اثر آندره دو ریشو، را که ژان گرونیه به او داده بود با علاقه خواند.

1934: در این سال با سیمون هیه، دختر جوان، ثروتمند و زیبایی ازدواج کرد و در 1936 با تحمّل «تجربه‏های دردناک» از او جدا شد. این جدایی در مرگ روح به صورتی غیرمستقیم دیده می‏شود.

1935: در رشتۀ فلسفه لیسانس گرفت. در جنبش ضدفاشیستیِ آمستردام پله‎‏یل [که هانری باربوس و رومن رولان بنیاد گذاشته بودند] به مبارزه پرداخت. کامو زیر نفوذ ژان گرونیه، که او را رهبر آینده می‏دید، وارد حزب کمونیست شد و مسؤولیت تبلیغ در جامعۀ مسلمانان را پذیرفت. نوعی دانشگاه مردمی پدید آورد و پس از آن در 1936 خانۀ فرهنگ و تئاتر کار را ایجاد کرد. او حزب کمونیست را به جنبش آمستردام پله‏یل معرفی کرد. در آنجا ماکس پل‏فوشه، نمایندۀ جوانان سوسیالیست، را ملاقات کرد. کامو در نامه‏ای به ژان گرونیه محافظه‏کاری روشنفکرانه‏اش را نسبت به مارکسیسم و بی‏اعتمادی خود نسبت به مفهوم پیشرفت [پروگره] بیان داشت. پیوستنش به حزب احساسی تلقی شد و عزم همبستگی به خویشان تعبیر گردید.

1936: کامو پس از بازگشت از سفری به اروپای شرقی از همسرش سیمون جدا شد. در این مدت گاه تنها و گاه با جمع بود. «خانه‏ای در برابر جهان» که او مدتی در آنجا زندگی می‏کرد در رمان مرگ خاموش به تفصیل به تصویر درآمده است. در این سال چند کار دوم داشت: تدریس خصوصی، فراگیری هواشناسی، نمایش سیار همراه با گروه رادیو الجزایر، کاکو پایان‏نامۀ دورۀ عالی‏اش را نوشت: متافیزیک مسیحی و نو افلاطون گرایی. به مطالعۀ آثار اپیکتت، مالرو، شستوف، شللر، اسپینوزا و دکارت پرداخت.

1937: کامو ظاهراً براساس نامه‏ای از بلامین به فرمینویل با اتهمام کلیشه‏ایِ «تروتسکیست» از حزب کمونیست اخراج شد. واقعیت این بود که کامو به دشمنی علنی حزب کمونیست با جنبش ملی‏گرای مصالح حاج، ستارۀ شمال افریقا، که تحت‎الحمایه بود، اعتراض کرده بود. در ماه مه نخستین اثرش به نام پشت و رو که در سال 1934 تا 1937 به چاپ رسیده بود به چاپ رسید. در کار تئاتر به نمایش آثاری چون در اعماث از گورکی، زن ساکت از بن‏جانسون، پرومته در زنجیر از آشیل و دون خوان از پوشکین پرداخت. کامو هم کارگردان بود، هم هنرپیشه، و هم تنظیم‏کنندۀ نمایش. در ماه اکتبر نام جدید «تئاتر اکیپ» را برای گروه نمایش برگزید. این گروه نمایش‏نامۀ سلستین اثر فرناندو روخاس، و پس از آن در سال 1938 نمایشنامۀ بازگشت کودک هرزه‏گرد اثر آندره ژید، قایق سخت اثر وایل‏رک و سرانجام برادران کارامازوف را با تنظیم کوپو اجرا کرد.

1938: کامو به مطالعۀ آثار اشپنگلر، سورل، نیچه، کیرکگارد (رسالۀ ناامیدی) می‏پردازد. نگارش عیش را ادامه داد و مرگ خوش را به پایان رساند. کالیگولا را برای تئاتر اکیپ، با قصد بازی در نقش اول آن، آماده کرد. معاینه‏ای پزشکی برنامه‏اش را برای دریافت رتبۀ علمی آگرژه به هم ریخت. در روزنامۀ جبهۀ خلق‏الجزایر به نام آلژه رپوبلیکن (الجزایر جمهویخواه) که پاسکال پیا آن را اداره می‏کرد به کار پرداخت. با انتشار تهوع سارتر، کامو در آلژه رپوبلیکن نقدی بر آن نوشت: «قهرمان آقای سارتر، وقتی به جای آنکه برعظمت برخی دلایل ناامید بودنش تکیه ورزد به آنچه در انسان نفرت او را برمی‏انگیزاند اصرار می‏ورزد، شاید به مفهوم واقعی اضطرابش آگاه نیست.»

1939: کامو نشریۀ ساحل‏ها [         ] را با مشارکت اُدمی‏زیو و روبلس بنا گذاشت. در ماه مارس رایش یک نویسندۀ چکسلواکی را به خود ملحق کرد. دیوار سارتر انتشار یافت. کامو در آلژه‏رپوبلیکن چنین نوشت:

یک نویسندۀ بزرگ همیشه جهان و گفتارش را همراه دارد. گفتار آقای سارتر به نیستی و در عین حال روشن‏بینی معتقد شده است.

در ماه آوریل تئاتر اکیپ نمایشنامۀ بازیگر دوره‏گرد جهان غرب اثر سینگ را به صحنه برد. در ماه مه عیش انتشار می‏یابد، که مجموعه‏ای است از چهار رسالۀ شاعرانه که بین سال‏های 1937 و 1939 نگاشته بود. کامو در این اثر به موضوع خوشبختی پرداخته است.

در ماه ژوئن در روزنامۀ آلژه‏رپوبلیکن ده- دوازده مقاله دربارۀ بی‏نوایی در قبالیه [بیلی، قبایل] نگاشت که کیفرخواستی شدید علیه استعمارگران است: «نفرت‏آور است اگر گفته شود مردم قبایلیه با فقر خو گرفته‏اند. نفرت‏آور است اگر گفته شود این مردم همان نیازهای ما را ندارند [...] در یکی از روزها، صبح زود، در تیزی‏اوزو [        ] کودکانی ژنده‏پوش را دیدم که بر سر تصاحب محتویات یک سطل آشغال با سگها درگیر شده بودند. یکی از ساکنان محل گفت: صبحها همیشه همین‏طور است.»

تعداد بسیاری از این مقاله‏ها در کتاب درگذر روزها، رویدانگاری الجزایر چاپ شده‏اند.

در سپتامبر جنگ جهانی دوم رسماً اعلام شد. روزنامۀ آلژه‏رپوبلیکن که با سانسور مشکلات جدی داشت، در بیست‏وهشتم اکتبر تعطیل شد و به جایش لوسوار ژپوبلیکن منتشر شد که گسترۀ نشر آن الجزایر بود. انتشار این روزنامه نیز به نوبۀ خود در دهم ژانویه 1940 به حالت تعلیق درآمد. کامو کوشید با ورود به ارتش به جنگ برود، ولی به دلایل وضعیت جسمانی پذیرفته نشد.

1940: کارهای بی‏‎ثمر، کامو به اوران رفت. و پس از آن به پاریس. در آنجا پاسکال پیا او را به نوشتن در نشریۀ پاری‏سوار ترغیب کرد. در نمایشِ فیلمِ امید با آندره مالرو نویسندۀ آن دیدار کرد. روز دهم ماه مه ارتش آلمان به فرانسه یورش برد. کامو به کلرمون فران و سپس به لیون رفت؛ در حالی که همچنان برای پاری‎سوار می‏نوشت. در سوم دسامبر با فرانسین فور، از اهالی (وهران اوران) ازدواج کرد.

1941: پس از خروج از پاری‏سوار، به وهران بازگشت و در مؤسسات خصوصی به تدریس پرداخت. فرانسین نیز به عنوان معلم علی‏البدل استخدام شد. کامو در این مدت به مطالعۀ آثار تولستوی، مارک اورل، آلفرد دووینی، ساد، پیردولاریوی (روحها براساس کار لاریوی تنظیم شده است) پرداخت. در بیست‏ویکم فوریه سه‏گانۀ پوچی را به پایان برد: جستار (اسطورۀ سیسوفوس) رمان (بیگانه) نمایشنامه (گالیگولا). کامو این نمایش‏نامه را بسیار ویراست.

پ1942: بیماری سل دوباره به سراغ کامو آمد. در ماه فوریه به پانولیه رفت، نزدیک شامبون سور لینیون. از آنجا کم‏کم به سوی سنت‏اتین رفت.

رمان بیگانه را که در فاصلۀ سالهای 1939 و مه 1940 نگاشته بود منتشر کرد و از اینجا همکاری طولانی کامو با گالیمار آغاز شد. اسطورۀ سیسوفوس اندکی بعد انتشار یافت. حضور نیروهای متفقین در سواحل الجزایر در هشتم نوامبر، اجازه نداد که کامو به الجزایر برگردد. فرانسیس برای ادامۀ تدریس به الجزایر رفته بود. آنها تا زمانی که فرانسه از اشغال نجات پیدا کرد یکدیگر را ندیدند. کامو سوءتفاهم را نوشت و پاسکال پیا را در لیون ملاقات کرد. پیا او را به نهضت مقاومت وارد کرد.

1943: در ضمن اجرای نمایشنامۀ مگسها، کامو ژان‏پل سارتر و سیمون دوبوار را ملاقات کرد و با آنها دوست شد. نخستین نامه به یک دوست آلمانی را در این زمان نوشت. در انتشارات گالیمار به عنوان ویراستار سرگرم کار شد. جستاری را که با عنوان مادام دولافایت و کلاسیسسم نوشته بود منتشر کرد.

1944: کامو در نویسندگی، چاپ و توزیع روزنامۀ کومبا که به صورت زیرزمینی انتشار می‏یافت، با نام‏های مستعار، بوشار و ماته، همکاری می‏کرد. پس از بازداشت کلود بورده [یکی از پایه‏گذاران و مدیر کومبا که به وسیلۀ گشتاپو دستگیر شد] مدیریت انتشار کومبا به کامو با واگذار شد.

سوءتفاهم در تئاتر ماتورن‏ها نمایش داده شد. کامو به ماریا کاسارس که بازیگر نقش اول زن بود دل باخت.

روز 25 اوت پاریس [از اشغال ارتش آلمان نازی] آزاد شد و به کومبا به صورت علنی منتشر شد. کامو در این نشریه که تا ژوئن 1947 روزانه منتشر می‏شد به نوشتن سرمقاله پرداخت.

1945: کامو با فرانسوا موریاک دربارۀ عفو عمومی مخالفت کرد و او را به عدالتی سریع و مؤثر فراخواند.

اعدام روبر بلاسیلاخ [روزنامه‏نگار و نویسندۀ فرانسوی] مسیر فکری کامو را تغییر داد.

هشتم ماه مه: کشتار و اعدام در ستیف [شهری در الجزایر] ادامه داشت. کاری که با توصیه و فشار دولت دوگل (و مطبوعات، جز روزنامۀ کومبا، جریان داشت. کامو به انتشار یک سری مقاله پرداخت که در آنها به وضوح نظرات فرحت عباس [از رهبران جبهۀ آزادی‏بخش ملی الجزایر] را بیان می‏کرد:

یکپارچگی از این پس ممکن نیست. ششم و نهم اوت هیروشیما و ناکازاکی بمباران اتمی شد. کامو در کومبا چنین نوشت: «تمدن صنعتی به آخرین درجۀ توحش خود رسیده است. در آینده‏ای کمابیش نزدیک، از میان خودکشی دسته جمعی و کاربرد هوشمندانۀ علم یکی را باید برگزید.»

پنجم دسامبر، فرانسین که در اواخر 1944 به پاریس برگشته بود دوقلوهایش را به دنیا آورد: ژان و کاترین.

کالیگولا در تئاتر ابرتو با شرکت ژرار فیلیپ، میشل بوکه، ژرژ ویتالی، و مارگولیون به صحنه می‏رود. نمایش با استقبال فراوان روبه‏رو می‏شود.

1946: کامو کنفراسیهایی در ایالات متحده، به‏ویژه در نیویورک و هاروارد، و در کبک [کانادا] برگزار می‏کند.

طاعون را در اوت به پایان می‏رساند و با رُنه‏شار (نوسیندۀ برگ‏های رؤیا) که به عقیدۀ او شاعر بزرگ فرانسه در آن زمان است، دوست می‏شود. در کومبا مقاله‏هایی با عنوان «نه قربانی‏ها، نه جلادها» انتشار می‏دهد و فضای جنگ سرد را که در تمام جهان رو به گسترش است محکوم می‏کند. کامو نوعی بی‏طرفی فعال را پیش می‏گیرد و بلوکهای ایده‏ئولوژیک و نظامی را، که به نوعی نشان از درگیری جهانیِ گریزناپذیر میان واشنگتن و مسکو می‏دهند [مانند آنچه در فرانسه میان گلیست‏ها و کمونیست‏ها به وجود آمده بود] محکوم می‏کند.

1947: کامو به اِعمال سرکوب در ماداگاسکار اعتراض می‏کند. دشواری‏های مالی و معضلات سیاسی [...] سبب از هم پاشیده شدن تحریریۀ کومبا می‏شود. پیش از بروز اختلاف با پاسکال پیا، و به هم خوردن دوستی آن دو، کامو به جای پیا مدیر کومبا می‏شود. کامو پیشنهاد دوگل را رد می‏کند و مجله را به کلود بورده که از بنیان‏گذاران آن بود واگذار می‏کند.

در ماه ژوئن طاعون منتشر شد و جایزۀ منتقدان را گرفت. طاعون مورد استقبال بسیار قرار می‏گیرد و پس از انتشار اومانیسم و ترور [اثر مولوپونتی] کامو با موریس مولوپونتی اختلاف پیدا می‏کند. به عقیدۀ او مولوپونتی [در امانتیسم و ترور] از استالینیسم، که آن را انحراف هولناک از انقلاب می‏داند، تمجید کرده است.

1948: در ماه نمایشنامۀ حکومت نظامی در تئاتر مارینی به صحنه رفت. کارگردان آن ژان‏لویی‏بارو. بود و بازیگرانش پیر برتن، مادلن رونو و ماریا کارسارس. نمایش مورد استقبال قرار نمی‏گیرد. ژان‏لویی‏‏بارو در نظر داشت پس از شکست اجرای کالیگولا، با کامو همکاری کند آن‏گونه که ژووه با ژیرودو کار کرده بود. او انتظار کامویی پرشور داشت همانند کاموی کالیگولا که پاسخگوی مفهوم دیونیزی نمایش بود. اما این نویسندۀ طعنه‏زدن طاعون بود که این نمایش‏نامه را نگاشته بود. این ناهمخوانی سبب عدم انسجام نمایش شد. این شکست نویسنده را از نمایشنامه‏نویسی روی گردان کرد.

1949: کامو به منظور دفاع از کمونیست‏های یونانی که به اعدام محکوم شده بود فراخوان داد. از ژوئن تا اوت در امریکای جنوبی به ایراد یک دوره سخنرانی پرداخت پس از بازگشت بار دیگر دچار بیماری سل شد.

15 سامبر: در به صحنه بردن نمایش‎نامۀ عادلها در تئاتر اُبرتو با ماریا کاسارس، سرژ رجیانی، میشل بوکه، و ایو برنویل شرکت کرد.

1950: مقاله‏های سیاسی مهم کامو که در سالهای 1944تا 1948 نوشته شده بود گردآوری شد و به نام نوشته‎های روز (جلد اول) به چاپ رسیدند.

کامو در خیابان مادام (در منطقۀ 6 پاریس) اقامت گزید.

1951: انسان طاغی که بین سالهای 1945 تا 1950 نوشته شده بود در نوامبر این سال منتشر شد، و مشاجرات قلمی کامو با اگزیستانسیالیست‏ها، سوررئالیست‏ها، کمونیست‏ها و برخی مسیحیان را دامن زد. این اثر که دربارۀ خشونت نگاشته شده روحیۀ انقلابی از نظر براندازن پادشاهی 1793، نیهیلیست‏های روس نیمۀ دوم سدۀ نوزدهم، لنین، و به صورت کنایی سوررئالیست‏ها را مورد تحلیل انتقادی قرار می‏دهد. نتیجۀ این بحث‏ها لزوم تحدیدها بود: انسان طاغی باید حدود عصیان خود را بداند. در ماه دسامبر کامو از اقامۀ دعوای ناسیونالیستهای جنبش به نفع پیروزی آزادی‏های دموکراتیک در بلیدا [از شهرهای بزرگ الجزایر، نزدیک الجزیره] منصرف شد.

1952: بیست‏و‏دوم فوریه، کامو از اقدام سارتر در دفاع از اعضای اتحادیۀ کارگران اسپانیا که به فرمان فرانکو به مرگ محکوم شده بودند حمایت کرد.

در ماه مه: مجلۀ دوران جدید [له‏تان مدرن] که سارتر مدیر آن بود دربارۀ انسان طاغی کامو مطلبی منتشر کرد. این نوشته، زیر نام فرانسیس ژانسن، حاوی مطالب توهین‏آمیزی نسبت به آثار کامو و شخصیت او بود. پاسخ کامو خطاب به مدیر نشریه (سارتر) که در ماه اوت نوشت و پاسخی که سارتر به کامو داد رسماً به دوستی آنان پایان داد.

در ماه نوامبر کامو از یونسکو استعفا داد تا علیه اسپانیای تحت حکومت فرانکو [که به عضویت یونسکو پذیرفته شده بود] اعتراض کرده باشد. کامو برای ریاست تئاتر رکامیه اعلام آمادگی کرد.

1953: هفدهم ژوئن، شورشهای برلن شرقی اوج گرفت. کامو برای محکوم کردن مداخلات اتحاد شوروی، سخنگوی "مشارکت" (Mutualite) شد. در جشنوارۀ هنرهای نمایشی آنژر دو نمایشنامۀ کامو اجرا شد: سرسپردگی به صلیب به کارگردانی کالدرون، و روحها به کارگردانی پیردولاریوی. کتاب در گذر روزها 2 که مجموعه‏ای از مقالات سیاسی او در سالهای 1948 تا 1953 بود منتشر شد.

1954: کامو به نفع ناسیونالیستهای محکوم به مرگ تونسی مداخله می‏کند. کتاب تابستان (téÉ Ľ) مجموعه‏ای از جسارتهای تغزلی کوتاه او که بین سالهای 1939 تا 1953 نگاشته شده بود منتشر می‏شود. فرانسین به افسردگی عمیقی دچار می‏شود. کامو که سردرگم شده بود دیگر قادر به نوشتن نبود.

اول نوامبر: یه سری سوء قصدها به ویژه در اورِس [در شمال شرقی الجزایر] نشان از آغاز چیزی دارد که دولت فرانسه مدتها آن را حوادث الجزایر خواند.

1955: در ماه آوریل، مه کامو برای نخستین بار به یونان می‎رود، و در آنجا دربارۀ آیندۀ تراژدی سخنرانی می‏کند. در هفته‏نامۀ اکسپرس که ژان‏ژاک سروان شرایبر و فرانسوا ژیرو انتشار آن را در سال 1953 آغاز کردند روزنامه‏نگاری را از سر می‏گیرد. در این هفته‏نامه او به وِیژه به مسائل استعماری و به طور خاص به جنگ الجزایر می‏پردازد. بیشتر با این خواست که از مشی سیاسی پیرمندس فرانس [نخست وزیر وقت فرانسه] حمایت کند.

1956: در بیست‏و‏دوم ژانویه به درخواست دوستان «آزادیخواه»اش و در میان فریادهای تمسخرآمیز هواداران «الجزایر فرانسه»، کامو درخواست ترک مخاصمه عمومی می‏کند. او از این دو جبهه می‏خواهد مراعات مردم غیرنظامی را در تشدید مخاصمه بکنند. بدین منظور او با ییک از رهبران جبهۀ نجات ملی الجزایر به نام محمد لبجاوی ملاقات می‏کند و آن را در فصلی از کتاب خود به نام حقایقی درباب انقلاب الجزایر بیان رمان سقوط [هبوط] در ماه مه منتشر می‏شود. برداشتهای بسیاری از شخصیت کلمانس، قاضیِ تائبی که با نقل داستان سقوط خود دیگران را ملامت می‏کند، ممکن است با هدف قرار دادن اگزیستانسیالیست‏ها و یأسی که آنها ایجاد کرده بودند. در پی تحمل تشدید افسردگی فرانسین، کامو نیز به نوعی درون‏نگری تن می‏دهد. این کتاب به اندازۀ رمان طاعون مورد استقبال قرار می‏‎گیرد.

به دلیل مسائل سیاسی الجزایر رابطۀ کامو با سروان شرابیر تیره می‏شود، و از هفته‏نامۀ اکسپرس می‎رود.

در سپتامبر مرثیه‏ای برای یک راهبه که کامو از فاکنر اقتباس کرده بود، در تئاتر ماتورن‏ها با بازیگری کاترین سلرز، میشل اوکلر و مارک‏کاسو به صحنه می‏رود.

4 نوامبر: ارتش شوروی وارد بوداپست می‎شود. کامو به نفع شورشیان مجار از سازمان ملل درخواست اقدام می‏کند.

1957: غربت و ملکوت، مجموعۀ داستان، منتشر می‏شود. در جشنوارۀ هنرهای نمایشی آنژر، کامو بار دیگر کالیگولا را با همکاری میشل اکلر و ژان‏پیر ژوریس به صحنه می‏برد. شهسوار اولمدو که اقتباسی از لوپ دووگا است را نیز به صحنه می‏برد. در پاییز کتاب تفکرانی در باب گیوتین از کامو منتشر می‎شود. در این کتاب کامو نفرتش از مجازات مرگ را عنوان می‏کند.

16 اکتبر: کامو به عنوان نهمین فرانسوی و جوان‏ترین آنان جایزۀ نوبل ادبیات را دریافت می‏کند، به دلیل «مجموعۀ آثاری که مسائل مطرح روز را برای وجدان بشر روشن می‏کند.»

1958: سلامت کامو رو به وخامت می‏گذارد. حمله‏هایی که پس از دریافت جایزۀ نوبل به او می‏شد، و جنگ الجزایر خستگی عصبی شدیدی به بار آورد که سفر به یونان نیز آن را نزدود ــ خانه‏ای در لور مارن در وکلوز نزدیک ایلسورِلارسوگ می‏خرد. در آنجا بارُنه‎شار پیوسته دیدار می‏کند. در ماه ژوئن در گذر روزها 3، رویدادنگار الجزایر 1939- 1958 از او منتشر می‏شود، مجموعه‏ای از نوشته‏های کامو که در نشریۀ آلژه رپوبلیکن در 1938، در نشریۀ کومبا 1945 تا 1947، در نشریۀ اکسپرس در 1955 تا 1956 منتشر شده بودند. این کتاب با مقدمه و موخره‏ای از کامو منتشر می‏شود؛ او همزمان تروریسم کور جبهۀ خلق‏الجزایر و باج‏گیری و شکنجه نیروهای فرانسوی را محکوم می‏کند.

کامو «فدرالیسم داخلی» و ایجاد یک جامعۀ فرانسوی ـ افریقایی را که در آن الجزایر مرکزیت داشته باشد، پیشنهاد می‏کند. در اکثر نشریات چاپ این کتاب بازتابی پیدا نمی‏کند.

1959: تسخیر شدگان که اقتباسی از رمان داستایفسکی است در تئاتر آنتوان با بازیگری پیر بلانشار، پیروانک، کارترین سلرز به صحنه می‏رود. در پایان این سال کامو نیروی آفرینندگی خود را باز یافته است و 200 صفحه از رمان آدم اول را می‏‎نویسد.

1960: در چهارم ژانویه آلبر کامو لورمارن را ترک می‏کند تا به پاریس برود ـ در اتوموبیل میشل گالیمار، برادرزادۀ گاستون گالیمار ناشر. در شهر ویل‏بلوون در یون اتومومبیل [از جاده خارج می‏شود] به درختی می‏خورد کامو درجا می‏میرد. میشل گالیمار چند روز بعد می‏میرد. نسخه دست‏نویس آدم اول در محل پیدا می‏شود و تا سال 1944 منتشر نمی‏شوند. کامو این کتاب را به مادرش هدیه کرده بود: «برای تو که هرگز این کتاب را نخواهی خواند.» مدت سه روز بازیگرانی که در شهرهای مختلف فرانسه نمایش‏نامۀ تسخیرشدگان را بازی می‏‎کردند نامه‏هایی از کامو دریافت می‏کردند که از محل اقامتش پست شده بود. در این نامه‏ها نوشته شده بود: «خسته نباشید. درست مریزاد. من شما را فراموش نمی‏کنم. من با شما هستم.»

آلبرکامو در گورستان لورمان به خاک سپرده شد.

   + سیدمحمدحسین مرعشی Seyed Mohammad Hossein Marashi ; ۱٢:٢٦ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢٢ آبان ،۱۳٩٠
    پيام هاي ديگران ()

شارل پی­یر بودلر/ Charl Pierre Baudelaire

ترجمه: سیدمحمدحسین مرعشی

شارل پی­یر بودلر/ Charl Pierre Baudelaire در سال 1821 در پاریس متولد شد. پدرش به مطالعه و نقاشی علاقمند بود و او را از همان آغاز با کتاب آشنا کرد. او خود می‌گوید: «گاهوارة من در کنار کتابخانه قرار داشت». محیط دوران کودکی بودلر، شاید از عوامل اصلی انگیخته شدن ذوق و تخیل شاعرانة او باشد که بعدها سبب گرایشش به نقد و شعر گردید.

پس از مرگ پدر، مدت یک سال در محیطی سرشار از عاطفه و محبت،  همراه با مادرش، کارولین دوفه/ Caroline Dufays زندگی کرد. مادری که عطر و لباس‌هایش برای همیشه در خیال او باقی ماند. ملال جاودانة بودلر از هنگامی آغاز شد که مادرش با مردی به نام سرگرد اوپیک/ Aupick ازدواج کرد. او این انتخاب مادر را هیچگاه فراموش نکرد. در نامه‌ای که سال‌ها بعد برای وی نوشت، شکوه اش را چنین بیان کرد: «کسی که پسری مانند من داشته باشد دوباره شوهر نمی‌کند.»

مدرسة شبانه‌روزی لویی لوگران/ Louis-le-Grand نتوانست او را مانند بچه‌های دیگر به انضباط آورد. سرانجام در حالی که به استعدادهای او اعتراف داشتند از دبیرستان اخراجش کردند. پس از اخراج از دبیرستان به پاریس رفت و دو سال در آنجا به خوشگذرانی پرداخت. برای تغییر در روش زندگی، او را به مسافرت به شرق ترغیب کردند. اما او از نیمة راه بازگشت و به زندگی سابق خود ادامه داد. پس از آن ماهیانه مختصری که ناظر اموال پدری برای او در نظر گرفت، تا پایان عمر، به سختی زندگی گذراند.

چند بار تصمیم به خودکشی گرفت، اما هیچگاه بدان جامة عمل نپوشاند. اعتیاد به تریاک و حشیش (بهشت‌های ساختگی)، بیماری و کار، توان او را بیش از پیش تحلیل برد و اندک اندک او را از پای درآورد.

دو سال پس از اقامت در بروکسل، در اثر سکته نیمه فلج شد و قدرت سخن گفتن را از دست داد. او را به فرانسه انتقال دادند. یک سال در بستر بیماری با مرگ مبارزه کرد و سرانجام در سال 1867 در پاریس در پاریس درگذشت.

سالشمار زندگی بودلر:

1821- شارل پی یر بودلر پسر کارولین دوفه (1871 – 1794) و فرانسوا بودلر که منشی مخصوص دوک براس لن و رئیس سابق دفتر سنای امپراطوری  بود تولد یافت.

1827 –درگذشت پدرش.

1828 – مادرش با سرگرد اوپیک (1857 - 1789) ازدواج کرد.

- اوپیک همسر و ناپسری خود را به لیون برد.

1823 – بودلر در کالج سلطنتی لیون/ College Royal de Lyon به تحصیل پرداخت.

1836 – ادامة تحصیل در کالج لویی لوگران در پاریس که با موفقیت‌های درسی همراه بود.

- برندة جایزه‌ای در نقاشی شد.

- در مسابقه عمومی شعر لاتین دیپلم افتخار گرفت.

- نخستین شعر خود را با همکاری دوستانش سرود.

1841 – هنگام مسافرت به کلکته به شدت بیمار شد و ناخواسته در «ایل دو ره اونیون/ Ile de Reunion» از کشتی پیاده شد.

1842 – پس از بازگشت به فرانسه، ارثیة پدری را دریافت کرد.

- در پاریس اقامت گزید و بارها محل اقامت خود را عوض کرد.

- با زنی به نام ژن دووال/ Jeanne Duval آشنا شد.

1844 – برای پیش‌گیری از ولخرجی‌ها او، خانواده‌اش از طریق قانونی، ارثیه پدری اش را به ناظری سپردند که مختصری پول به صورت ماهانه به او می‌پرداخت.

1845 – قسمتی از اشعار گل‌های رنج/ Fleurs du mal را به رشته تحریر آورد.

- اولین مقاله‌اش را به نام سالن ادبی 1845/ Salon de 1845 منتشر کرد که نقدی بر تابلوهای  نقاشی سالن مذکور بود.

- با روزنامة ادبی کوچکی به نام کشتی شیطانی به همکاری پرداخت.

1846 – رساله‌ای به نام رهنمودهایی به ادیبان جوان نگاشت.

1847 – داستان کوتاهی به نام فانفورلو/ La Fanfarlo در بولتن انجمن ادبیات/Bulletin de la Science des gens de lettres چاپ کرد.

- با آثار ادگار آلن پو/ Edgar Poe آشنا شد.

1848 – با نشر مقالات سیاسی، در مجله نجات ملی/ Salut Public که وی یکی از سردبیران آن بود، مدتی به فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی روی آورد. اما گرایشات دمکراتیک وی چندان نپایید.

- ترجمة آثار ادگارپو را که تا 1865 ادامه یافت آغاز کرد.

1850- با مجلة جمهوری مردم/ Republique du Peuple به همکاری پرداخت.

- اشعاری را که بعدها به نام گلهای رنج مشهور شد در نشریه پیک انجمن/ le Messager de l’Assemblee، به نام برزخ به چاپ رساند.

1852 – انتشار ترجمه‌های دیگری از ادگارپو.

- انتشار ترجمه هایی دیگر از این نویسنده در نشریات

- انتشار پژوهشی درلوموند ادبی.

1854 – آغاز انتشار ترجمة داستان‌های شگفت‌انگیز ادگاپور در روزنامة سرزمین.

1855 – قطعات بسیاری در مجلة دو جهان و پژوهشی دربارة ماهیت خنده منتشر کرد.

1856 – چاپ اول کتاب داستان‌های شگفت‌انگیز.

1857 – چاپ جلد دوم داستان‌های شگفت‌انگیز و کتاب گل‌های اهریمنی، دادگاه بودلر را به دلیل عدم رعایت اخلاق عمومی در کتاب گل‌های اهریمنی به پرداخت 3000 فرانک محکوم کرد.

- انتشار اولین نثرهای منظوم در مجلة اکنون، تحت عنوان شعرهای شبانه.

1858 – ترجمه ماجراهای آرتور گوردون پیم نوشته ادگارپو.

1859 – انتشار برخی کارهای شعریس در مجلات مختلف

- انتشار مقالة کوتاهی درباره تئوفیل گوتیه.

1860 – در حالی که تحت فشار طلبکارها قرار داشت کتاب بهشت‌های ساختگی را منتشر ساخت.

1861 – گل‌های اهریمنی به چاپ دوم رسید.

- کاندیدای آکادمی فرانسه شد.

- انتشار مجموعه مقاله‌هایی تحت عنوان اندیشه‌هایی درباره برخی معاصرین که تا سال 1865 ادامه داشت.

1862 – انتشار بیست و یک قطعه از اشعار کوتاه منثور در مطبوعات.

1863 – انتشار چند شعر منثور تازه در نشریات مختلف و چاپ نقاش زندگی امروز.

1864 – پاریس را ترک می‌کند و در بروکسل اقامت می‌گزیند.

- در آنجا می‌کوشد با ترتیب دادن کنفرانس‌هایی امرار معاش کند.

-وضعیت جسمانی‌اش بیش از پیش رو به ضعف می‌گذارد.

1865 – ترجمة داستان‌های خشن نوشته پو.

1866 - شانزده شعر تازه برای کتاب گل‌های اهریمنی که در نشریه پارناس معاصر، انتشار یافت.

- بحران شدید جسمی، او را از پای درمی‌آورد و قدرت سخن گفتن را از وی می‌گیرد.

- در حال فلج و زبان پریشی به فرانسه انتقال داده می‌شود.

1867 – مرگ بودلر در درمانگاهی در پاریس (31 اوت)

 

 

   + سیدمحمدحسین مرعشی Seyed Mohammad Hossein Marashi ; ۱٢:۱٤ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢٢ آبان ،۱۳٩٠
    پيام هاي ديگران ()

ژاک پره ور

 

 

ژاک پره ور/ Jacques Prevert، شاعر فرانسوی (۱۹۰۰-۱۹۷۷)، شاعری ساده نویس است با نگاهی کودکانه. گزندگی ندارد. نگاه می کند، می اندیشد، تاسف می خورد. گاه چشمانش مرطوب می شوند، گاه از امید برق می زنند، اما در همه حال، چه زمانی که بغض می کند، چه زمانی که خشمگین است، دوست دارد نوازش کند و نوازش شود. او در شعرهایش، همیشه یک کودک بزرگسال است. ساده می سراید. سادگی نافذ اشعارش ، ذهن شنونده را لحظاتی متوقف می کند. اندیشه ای که شعرهایش از آن عبور می کند چنان آرام است که گویی روحی از آنجا می گذرد. او رندی است که می داند چگونه با تجاهل توصیف کند. شعرهایش از پوشش سنگین و مجلل فیلسوفانه به دور است. دوست دارد زندگی را با کلمات ساده و جملات شکسته نزدیک آورد و بدون نتیجه گیری تمام کند،‌ نتیجه ای که در واقع، ما را به خود نزدیک می کند. و ظرافت نهفته اندیشه انسانی خواننده را بر او آشکار می کند.

 

   + سیدمحمدحسین مرعشی Seyed Mohammad Hossein Marashi ; ۱٢:٥٧ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٢۱ امرداد ،۱۳۸۸
    پيام هاي ديگران ()

باربارا Barbara

یادت هست باربارا

آن روز یکسره باران می­بارید

و تو با لب ­خندان قدم می­زدی

شاد شکفته

خیس زیر باران

یادت هست باربارا

باران یکسره می­بارید

و من در آن کوچه از کنار تو گذشتم

لبخند زدی

من هم لبخند زدم

یادت هست باربارا

تویی که نمی­شناختمت

تویی که مرا نمی­شناختی

یادت هست

آن روز را

همان طور که بود به خاطرداری؟

مردی زیر سایبانی ایستاده بود

با صدای بلند صدایت کرد

باربارا

و تو

شاد شکفته خیس

زیر باران

به طرف او دویدی

و به آغوشش پریدی

اینها را یادت هست باربارا

اگر تو را تو صدا می­زنم

از من مرنج

من به همه آنهایی که یکدیگر را دوست دارند تو می­گویم

 

 حتی اگر آنها را نشناسم

یادت هست باربارا

فراموش نکرده­ای

آن باران آرام و دلپذیر را

بر روی چهره شاد تو

بر روی این شهر خوشبخت

آن باران را

بر دریا

بر مرکز تسلیحات

بر آن قایق

آه باربارا

چه احمقانه است این جنگ

اکنون چه بر سر تو آمده است

زیر آن باران آهن آتش و پولاد

و او که گرم در آغوشت گرفته بود

مرده است

مفقود شده

یا هنوز زنده است

آه باربارا

در این شهر یکسره باران می­بارد

همان طور که آن وقت­ها می­آمد

اما دیگر آن طور نیست

همه چیز محو شده

حتی آن توفان آهن پولاد و خون

تنها لکه هایی ابر

مانند حیوانات مرده

که در جریان آبی که از شهر دور می­شود

به آن دورهای دور می­روند و می­گندند

دور از شهری که چیزی از آن باقی نمانده است.

 

 

 

 

 

 

- Barbara -

Rappelle-toi Barbara 
Il pleuvait sans cesse sur Brest ce jour-là 
Et tu marchais souriante 
Épanouie ravie ruisselante 
Sous la pluie 
Rappelle-toi Barbara 
Il pleuvait sans cesse sur Brest 
Et je t'ai croisée rue de Siam 
Tu souriais 
Et moi je souriais de même 
Rappelle-toi Barbara 
Toi que je ne connaissais pas 
Toi qui ne me connaissais pas 
Rappelle-toi 
Rappelle-toi quand même jour-là 
N'oublie pas 
Un homme sous un porche s'abritait 
Et il a crié ton nom 
Barbara 
Et tu as couru vers lui sous la pluie 
Ruisselante ravie épanouie 
Et tu t'es jetée dans ses bras 
Rappelle-toi cela Barbara 
Et ne m'en veux pas si je te tutoie 
Je dis tu à tous ceux que j'aime 
Même si je ne les ai vus qu'une seule fois 
Je dis tu à tous ceux qui s'aiment 
Même si je ne les connais pas 
Rappelle-toi Barbara 
N'oublie pas 
Cette pluie sage et heureuse 
Sur ton visage heureux 
Sur cette ville heureuse 
Cette pluie sur la mer 
Sur l'arsenal 
Sur le bateau d'Ouessant 
Oh Barbara 
Quelle connerie la guerre 
Qu'es-tu devenue maintenant 
Sous cette pluie de fer 
De feu d'acier de sang 
Et celui qui te serrait dans ses bras 
Amoureusement 
Est-il mort disparu ou bien encore vivant 
Oh Barbara 
Il pleut sans cesse sur Brest 
Comme il pleuvait avant 
Mais ce n'est plus pareil et tout est abimé 
C'est une pluie de deuil terrible et désolée 
Ce n'est même plus l'orage 
De fer d'acier de sang 
Tout simplement des nuages 
Qui crèvent comme des chiens 
Des chiens qui disparaissent 
Au fil de l'eau sur Brest 
Et vont pourrir au loin 
Au loin très loin de Brest 
Dont il ne reste rien. 

 

 

 

 

   + سیدمحمدحسین مرعشی Seyed Mohammad Hossein Marashi ; ۳:٥٠ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۳٠ آبان ،۱۳۸٧
    پيام هاي ديگران ()

ترانه زندانبان Chanson du geôlier

  

به کجا

زندان­بان

با این کلید خون­آلود

می­روم تا زنی را که دوستش دارم

رها کنم

اگر وقتی مانده باشد

زنی که خود به زندان­اش آوردم

با لطف و بی­رحمی

با پنهان­ترین آرزوهایم

با عمیق­ترین رنج­هایم

میان دروغ­های آینده  

میان سفاهت سوگندها

می­خواهم آزادش کنم

می­خواهم  آزاد باشد

حتی فراموشم کند

از اینجا برود

اما

بازگردد

و باز هم دوستم بدارد

یا کس دیگری را دوست بدارد

اگر کس دیگری را بخواهد

و اگر تنها شدم

و او از اینجا رفت

تنها چیزی که نگه می­دارم

میان گودی هر دو دستم

همیشه نگه می­دارم

تا پایان زندگی

نرمی قلب­هایش است

که عشق آن را شکل داده.

 

Chanson du geôlier 

Où vas-tu beau geôlier 
Avec cette clé tachée de sang 
Je vais délivrer celle que j'aime 
S'il en est encore temps 
Et que j'ai enfermée 
Tendrement cruellement 
Au plus secret de mon désir 
Au plus profond de mon tourment 
Dans les mensonges de l'avenir 
Dans les bêtises des serments 
Je veux la délivrer 
Je veux qu'elle soit libre 
Et même de m'oublier 
Et même de s'en aller 
Et même de revenir 
Et encore de m'aimer 
Ou d'en aimer un autre 
Si un autre lui plaît 
Et si je reste seul 
Et elle en allée 
Je garderai seulement 
Je garderai toujours 
Dans mes deux mains en creux 
Jusqu'à la fin des jours 
La douceur de ses seins modelés par l'amour. 

 

 

   + سیدمحمدحسین مرعشی Seyed Mohammad Hossein Marashi ; ۳:٤٦ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۳٠ آبان ،۱۳۸٧
    پيام هاي ديگران ()

به مناسبت پنجاهمین سال ترور مولود فرعون (نویسنده فرانسه زبان الجزایری)

مولود فرعون1 در 18 مارس 1913 در تیزی ایبل2 حوالی تاگمون3در منطقه‌ی گراند کبیلی4 الجزایر دیده به جهان گشود. پدرش پیش از تولد او ، در سال 1910، برای کار در معادن زغال سنگ به فرانسه رفته بود. او این واقعه و کودکی‌اش را در کتاب فرزند فقیر5 حکایت کرده است. این کتاب نقطه عطفی در رمان‌نویسی شمال آفریقا محسوب می شود. مولود از 7 سالگی به دبستان رفت و با بورس تحصیلی به دبیرستان تیزی اوزو6  وارد شد. سپس در دانشسرای مقدماتی بوزاره‌‌آ7 واقع در الجزیره مشغول به تحصیل شد. در این هنگام با رمان نویس فرانسوی امانوئل روبلس8  آشنا شد.
در 1935، به عنوان معلم به زادگاهش باز گشت. در سال 1952 در 39 سالگی به عنوان ریاست تحصیلات تکمیلی فورناسیونال9  انتخاب شد. این آموزشگاه امروزه به لاربانات ایراتن10 شهرت دارد. سال 1957 طی جنگ آزادی‌بخش به الجزایر منتقل شد و در 1960 به کار در سرویس مراکز اجتماعی که برای امور آموزشی بنیاد گذاشته شده بود پرداخت. روز 15 مارس 1962، او و همه دوستان الجزایری و فرانسوی‌اش که در جلسه‌ای جهت پیشبرد اهداف فرهنگی در البیار11گرد آمده بودند، به شکل ناجوانمردانه‌ای به دست یک کماندوی تروریست فرانسوی به قتل رسیدند. او هنگام مرگ 49 سال داشت و دارای هفت فرزند بود.
بدون شک آثار فرعون از پرخواننده‌ترین کتاب های ادبی شمال آفریقاست. کتاب نامه‌ها12 و یادداشت‌های روزانه13 او که در سال‌های 62-1955 به نگارش در آمده‌اند، در شناخت هر چند بیشتر انسان همیشه ناشناخته و خشونت‌ستیز ما را یاری می‌کنند. رمان دوم او زمین و خون4مانند رمان پسر فقیر، مردم بی‌بضاعت کوهستان‌های کبیل و شرایط سخت زندگی کارگران الجزایری را در اروپا  توصیف می کند. فرعون بیشتر برای شناساندن هموطنانش به دیگران، برای آن که بگوید آن‌ها هم مردمی مانند دیگرانند می‌نوشت. در کتاب سربالایی‌ها وی با نقطه نظرات و ظرافت همیشگی‌اش در بیان روانشناسی توده‌ها کار دیگری را ارائه کرده است.
آثار وی عبارتند از:
1- پسر فقیر چاپ اول 1950، چاپ دوم 1954، انتشارات لوسوی، پاریس.
2- زمین و خون. 1953، انتشارات لوسوی، پاریس.
3- روزهای کبیلی15 چاپ اول 1954، چاپ دوم 1968، لوسوی، پاریس.
4- سربالایی‌ها16 1957 ، انتشارات لوسوی، پاریس.
 
پسر فقیر
در این اثر مولود فرعون کودکی خود را در دهکده زادگاهش حکایت می‌کند.
 او از خاله‌های خود که در همان کوچه ای که پدر و مادرش سکونت داشتند، سخن می‌گوید: خاله بزرگتر فورولو17 ، نام مستعار نویسنده در این کتاب، «خالتی18» و خاله دیگر «نانا  19» نام دارد. نویسنده در این گوشه از کتاب، ساختن ظروف سفالی را شرح می‌دهد. سفالگری اشتغال عمده زنها در بخشی از دهکده‌های ناحیه‌ی گراند کبیلی است.
خاله‌هایم سروکارشان با خاک بود و حیاط کوچک خانه، همیشه پر از ظروف سفالی. در گوشه‌ی حیاط نزدیک در، توده‌ای چوب انباشته بود که برای پختن سفال از آن ها استفاده می‌شد. کار سخت با خاک رس از فصل بهار آغاز می‌شد. «بایا20» و خالتی از کیلومترها دورتر،آن را با سبد به دهکده می‌آوردند. کلوخ‌ها، داخل حیاط در آفتاب خشک و سپس خرد و بسیار نرم می‌شدند. آنها با این خاک نرم خمیر می‌ساختند و سبوها را از آن پر می‌کردند. بعد از دو روز خمیر سفت می شد. به از دست دادن رطوبت خمیر، اصطلاحاً می‌گفتیم: «آبش را خورده». آنگاه آن را به شدت ورز می‌دادند و تکه‌های ظروف سفالی شکسته را خرد کرده با آن مخلوط می‌کردند. اضافه کردن خرده‌های سفال سبب می‌شد تا خمیر تازه درز و شکاف پیدا نکند. پس از آن نوبت شکل دادن به خمیر می رسید.
خالــتی دامــن لباس عربی (گاندورا) خود را تا زانو بالا می‌زد، روسری خود را مانند دستار می‌بست. با بازوهای برهنه، تکه‌های بزرگ خمیر را روی سطح صافی قرار می داد و با سرعت قسمت پایین کوزه، دیگ یا بشقاب را مانند یک نان کلوچه گرد، شکل می‌داد.  خالتی دقیق بود و به سرعت کار می کرد. می‌دانستم که این جور وقت‌ها نباید با او حرف زد. نانا خندان و آرام خمیر را میان دست‌های رنگ پریده‌اش می‌گرفت. با انگشتهایش آن را به هم می‌مالید و بازی می داد، تو گویی نوازشش می‌کرد. سپس با انگشتان منعطف خود خمیر را به شکل لوله درازی در می‌آورد که همچون مار به حرکت در می‌آمد و چپ و راست می‌شد. هنگامی که در می‌یافت خمیر به اندازه‌ی لازم درآمده است، از کار دست می‌کشید. آن را در اندازه‌های کوچکتر می‌برید و با دقت به دور کلوچه‌ای که خالتی درست کرده بود می‌چسباند. آن گاه با یک تکه تخته بسیار صاف خمیر را می‌کشید و تکه‌ای از آن را که قسمت پایین جداره ظرف را می‌ساخت صاف می‌کرد. سپس به ساختن کف ظرف بعدی می‌پرداخت و بعد یکی دیگر و دیری نمی‌پایید که به خواهرش می‌رسید.
چون حیاط کوچک بود آن‌ها فقط ساختن سه یا چهار ظرف را با هم شروع می‌کردند.
نانا طرح اولیه آخرین ظرف را نریخته به اولین ظرف که دیگر کمی خشک شده بود می‌پرداخت. باز یک استوانه دیگر از خمیر که به طرح اولیه اضافه می شد و سپس به کمک تکه چوب، خمیر را صاف می‌کرد، می‌کشید، صیقل می‌داد، نازک می‌کرد و اضافه‌هایش را می‌گرفت. جداره‌ها آهسته آهسته بالا می‌رفتند. بدین صورت دیگ یا کوزه ساخته می‌شد: با دست راست تکه چوب را می‌گرفت و داخل ظرف را شکل می داد و با دست چپ قسمت خارجی را می‌پایید. با نوازش دائمی، خمیر را وا می‌داشت تا شکل بگیرد. خالتی فقط قسمت پایین دیگ را نمی‌ساخت. او هم مثل نانا خوب کار می‌کرد، اما به عقیده‌ی همه، کوزه‌هایی که از زیر دست نانا بیرون می آمد صورت دیگری داشتند. این کوزه‌ها بسیار متناسب و دارای خطوط هماهنگ بودند. گردن کشیده و تزئینات مخصوص سبب می‌شد تا زنان مشکل پسند روستا آن‌ها را بر دیگر کوزه‌ها ترجیح دهند.  (قسمت اول از فصل ششم، کتاب پسر فقیر، انتشارات لوسوی، پاریس 1954).
 
یادداشت‌ها
 
1- مولود فرعون در آثار دکتر علی شریعتی با نام «عمر مولود» شناخته می‌شود. در صفحه 188 از مجموعه آثار شماره 4 (بازگشت)، آمده است: عمر مولود، ادیب و متفکر بزرگی که در پرورش شخصیت ادبی و فکری کامو سهم بسیار داشت و در ادبیات و فرهنگ امروز فرانسه یکی از اقطاب بلامنازع و مرجع منتقدان و نویسندگان و شاعران فرانسه معاصر بود. او در این اواخر ریاست گروهی از دانشمندان الجزایری را بر عهده داشت که از طرف جبهه آزادیبخش الجزایر مامور پی ریختن انقلاب فرهنگی و احیای معنوی و سامان دادن به نظام تعلیماتی الجزایر بود. اما مسلسل به دست‌های وحشی ارتش سری، ناگهان در تالاری که انجمن کرده بودند بر سرشان ریختند و همه را کشتند.
 
1 . Moloud Feraoun
2 . Tizi-Hibel
3 . Taguemont
4 . Grande Kabylie
5 . Le fils du Pauvre
6 . Tize-Ouzou

10 . Larba Nath-Iraten
11 . Elbiar
12 . Des Lettres
13 . Journal
14 . La Terre et le sang
15 . Jours de kaby lie
16 . Les chemins qui montent
17 . Fouroulou
18 . khalti
19 . Nana
20 . ‌Baya

 

 

 

   + سیدمحمدحسین مرعشی Seyed Mohammad Hossein Marashi ; ٥:۳٩ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٦ شهریور ،۱۳۸٧
    پيام هاي ديگران ()

این عشق cet amour

 

 

این عشق

چنین ویرانگر

چنین شکننده

چنین لطیف

چنین بی­فایده

 این عشق

زیبا مانند آفتاب

بد مانند هوا

وقتی هوا بد است

 این عشق

چنین واقعی

این عشق

چنین زیبا

چنین شاد

چنین شادی­آفرین

و چنین خنده­دار

لرزان از ترس مانند کودکی در تاریکی

و چنین مطمئن از خود

مانند انسانی آرام در آرامش شب

این عشق

که دیگران را به وحشت می­اندازد

باعث حرف می­شود

رنگ از رخسارشان می­برد

این عشق

به کمین نشسته

زیرا در کمینش بوده­ایم

رانده شده زخم خورده له شده به آخر رسیده انکار شده از یاد رفته

زیرا ما آن را رانده­ایم زخمی کرده­ایم له کرده­ایم به آخر رسانده­ایم از یاد برده­ایم

این عشق

سر تا پا

هنوز همچنان زنده

غرق نور

ازآن توست

ازآن منست

این عشق

که همیشه تازه است

و هرگز دگرگون نمی شود

مانند یک گیاه

واقعی

مانند پرنده

 پرحرکت

مانند تابستان

گرم و زنده

ما هر دو می توانیم

برویم  بیاییم

از یاد ببریم

و به خواب برویم

و بیدار شویم

در کهنسالی رنج ببریم

بار دیگر به خواب رویم

مردن را به خواب ببینیم

برخیزیم

لبخند بزنیم و بخندیم

و باز جوان شویم

عشق ما

اینجا بمان

با سماجت تمام

زنده چون آرزو

بی رحم چون حافظه

احمق چون حسرت

لطیف چون خاطره

سرد چون مرمر

زیبا چون روز

شکننده چون کودک

با لبخند ما را نگاه می کند

و با ما سخن می گوید

بی آنکه کلامی به لب آورد

و من

به او گوش می سپارم

لرزان

و فریاد می زنم

فریاد می زنم برای تو

فریاد می زنم برای خودم

از تو به التماس می خواهم

به خاطر خودت

برای خودم

و برای همه آنهایی که عشق می ورزند

همه آنهایی که عاشق اند

آری

بر او فریاد می زنم

به خاطر تو

به خاطر من

به خاطر همه آنهایی که نمی شناسم

بمان

همانجایی که هستی

همانجایی که پیش از این بودی

بمان

تکان نخور

جایی نرو

ما که عاشقیم

فراموشت کرده ایم

تو فراموشمان مکن

در این دنیا تنها تو را داریم

مگذار سرد شویم

در آن روزهای دور نیز

هر کجا که باشد

نشانی از زندگی به ما ببخش

در گوشه خلوتی در بیشه زاری

در جنگل حافظه

ناگهان به پا خیز

دستمان را بگیر

و ما را نجات بخش

 

Cet amour 
Si violent 
Si fragile 
Si tendre 
Si désespéré 
Cet amour 
Beau comme le jour 
Et mauvais comme le temps 
Quand le temps est mauvais 
Cet amour si vrai 
Cet amour si beau 
Si heureux 
Si joyeux 
Et si dérisoire 
Tremblant de peur comme un enfant dans le noir 
Et si sûr de lui 
Comme un homme tranquille au milieu de la nuit 
Cet amour qui faisait peur aux autres 
Qui les faisait parler 
Qui les faisait blémir 
Cet amour guetté 
Parce que nous le guettions 
Traqué blessé piétiné achevé nié oublié 
Parce que nous l'avons traqué blessé piétiné achevé nié oublié 
Cet amour tout entier 
Si vivant encore 
Et tout ensoleillé 
C'est le tien 
C'est le mien 
Celui qui a été 
Cette chose toujours nouvelles 
Et qui n'a pas changé 
Aussi vraie qu'une plante 
Aussi tremblante qu'un oiseau 
Aussi chaude aussi vivante que l'été 
Nous pouvons tous les deux 
Aller et revenir 
Nous pouvons oublier 
Et puis nous rendormir 
Nous réveiller souffrir vieillir 
Nous endormir encore 
Rêver à la mort 
Nous éveiller sourire et rire 
Et rajeunir 
Notre amour reste  
Têtu comme une bourrique 
Vivant comme le désir 
Cruel comme la mémoire 
Bête comme les regrets 
Tendre comme le souvenir 
Froid comme le marbre 
Beau comme le jour 
Fragile comme un enfant 
Il nous regarde en souriant 
Et il nous parle sans rien dire 
Et moi j'écoute en tremblant 
Et je crie 
Je crie pour toi 
Je crie pour moi 
Je te supplie 
Pour toi pour moi et pour tous ceux qui s'aiment 
Et qui se sont aimés 
Oui je lui crie 
Pour toi pour moi et pour tous les autres 
Que je ne connais pas 
Reste  
Là où tu es 
Là où tu étais autrefois 
Reste là 
Ne bouge pas 
Ne t'en va pas 
Nous qui sommes aimés 
Nous t'avons oublié 
Toi ne nous oublie pas 
Nous n'avions que toi sur la terre 
Ne nous laisse pas devenir froids 
Beaucoup plus loin toujours 
Et n'importe où 
Donne-nous signe de vie 
Beaucoup plus tard au coin d'un bois 
Dans la forêt de la mémoire 
Surgis soudain 
Tends-nous la main 
Et sauve-nous.

 

 

   + سیدمحمدحسین مرعشی Seyed Mohammad Hossein Marashi ; ۱٠:٠۸ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٢۳ امرداد ،۱۳۸٧
    پيام هاي ديگران ()